דער שיעור גייט דורך הלכות דעות פרק א׳ אין רמב״ם — די 11 מצוות וואס געהערן צו הלכות דעות (להדמות בדרכיו, אהבת ריעים, לא תשנא, תוכחה, לשון הרע, נקמה, א.א.וו.), און דער יסוד פון דרך האמצעית: אז יעדע מידה — כעס, גאוה, תאוה, ממון, שמחה — האט צוויי קצוות, און די ריכטיגע וועג איז די מדה בינונית וואס איז גלייך ווייט פון ביידע עקסטרעמען. ס׳ווערט אויך מסביר געווען דער חילוק צווישן א „חכם" וואס גייט בדרך הממוצע און א „חסיד" וואס גייט לפנים משורת הדין, וויאזוי מענטשן באקומען זייערע מידות (טבע, סביבה, אדער בחירה), און אז די מצוה פון „והלכת בדרכיו" מיינט זיך אנצוגלייכן צו די דרכים וואס דער אייבערשטער ווערט אנגערופן אויף זיי — חנון, רחום, קדוש — וואס דאס איז די דרך הממוצעת אליין.