דער שיעור גייט דורך פרק ו׳ פון רמב״ם הלכות יסודי התורה — די הלכות פון אויסמעקן שמות הקודש. מ׳לערנט וועלכע זיבן נעמען פון אייבערשטן טאר מען נישט אויסמעקן, דער חילוק צווישן שמות און כינויים (ווי חנון, רחום, גיבור), און די דינים פון אותיות וואס זענען נטפל צום שם פון פאָרנט אדער פון הינטן. דערנאָך ווערן באהאנדלט פראקטישע הלכות: וואס טוט מען מיט א כלי וואס האט א שם קודש, וואס טוט מען ווען א שם איז געשריבן אויף א מענטשנ׳ס גוף און ער דארף זיך טובל׳ן, דער איסור פון צוברעכן א שטיין פון מזבח אדער פארברענען הקדש־האלץ, און די דינים פון כתבי הקודש — אז א מין׳ס ספר תורה פארברענט מען, א גוי׳ס כתבי קודש איז מען גונז, און אז די קדושה קומט פון דער התייחסות פון דעם שרייבער.