אין דעם שיעור ווערט אויסגעלערנט דער חילוק צווישן קדושה און טהרה לויט דעם זוהר, מיט א פארבינדונג צו פרשת קרח. קרח'ס טעות איז געווען אז ער האט מפריד געווען צוויי בחינות וואס זענען אמת'דיג די זעלבע זאך — טהרה (די לוי'ס מדריגה, נישט נאכגיין תענוגי הגוף) און קדושה (די כהן'ס מדריגה, די פאזיטיווע המשכת אור אלוקי). ביידע טעותים ווערן דערקלערט: קדושה אן טהרה איז ווי א כהן אן לוי, און טהרה אן קדושה ברענגט א מענטש צו בלייבן אין גיהנום — אויסמיידן עולם הזה אן האבן דעם אמת'ן חיים פון קדושה.
דער שיעור לערנט ראשית חכמה שער הקדושה און ברענגט ארויס אז קדושה איז נישט נאר א מידה פון פרישות, נאר א לעבעדיגע עבודה פון שטיין ביים פתח פון די קדושה און אפווארן די קליפות. דורך די פרשה פון ציצית און דעם זוהר דערויף ווערט מבואר אז "ולא תתורו אחרי לבבכם ואחרי עיניכם" מיינט נישט בלויז שמירת עינים, נאר אויפבויען אן אהבה צו קדושה דורך זען די שכינה און די מידת היראה. דער חילוק צווישן די דרך הפשט און די דרך הזוהר איז אז קדושה איז נישט ווערן א געוויסע סארט מענטש, נאר שטיין אלס א שומר ביים בית המקדש און דחה זיין די דברים החיצוניים.
בהרשמה אתם מאשרים קבלת הודעות תזכורת/עדכון. ניתן להסיר הרשמה בכל עת
ע״י תשובת STOP (SMS) או לחיצה על הקישור באימייל. תישלח הודעת אישור לפני הפעלת המנוי.