אין דעם שיעור לערנען מיר די מצוה פון ברית מילה אין די פקודין פונעם זוהר הקדוש און דעם מדרש אויפ׳ן פסוק “סוד ה׳ ליראיו ובריתו להודיעם”, וואס איז מבאר פארוואס מילה איז דער יסוד פון אלע מצוות און א צייכן אויף דעם עצם מהות פונעם איד – א זאך וואס מען איז, נישט וואס מען טוט. עס ווערט אויך ארומגערעדט פארוואס דער רמב״ם שטעלט הלכות מילה אין ספר אהבה אלס א מצוה תדירה וואס באגלייט דעם מענטש אין יעדער צייט, דער חילוק צווישן דעם טעם פון מורה נבוכים און דער שיטה פונעם זוהר וועגן אפשניידן און באגראבן די ערלה, און דער אמת׳ער באדייט פונעם באגריף “שומר הברית”. צום סוף ווערט ארויסגעברענגט די פראקטישע הנהגה צו לייגן דעת און טראכטן יעדן טאג וועגן דער ברית מילה, וואס איז א שלימות׳דיגע מצוה וואס איז נישט תלוי אין מעשי אדם.
⏱️ Chapters
(00:00) מצוות תדירות: דער חסרון אין שימת לב ביי מילה
(03:46) דער רמב"ם: פארוואס שטייט הלכות מילה אין ספר אהבה?
(06:04) דער ענין פון וואכנאכט: אפשניידן די ערלת הלב
(08:47) צוויי שאלות: וואס איז די כריתה און פארוואס ביים אכטן טאג?
(11:56) די מסתורין של מילה אין מדרש
(14:39) דער משל פונעם מלך׳ס כלי זיין: "דייך שתהיה כמוני"
(19:30) א זאך וואס מען איז, נישט וואס מען טוט
(27:06) דער סוד פונעם אכטן טאג
(28:15) דער פשוט׳ער פשט: א צייכן אויפ׳ן חשוב׳סטן אבר
(34:30) דער חידוש פונעם רמב"ם: אפשוואכן דעם כח התאוה
(37:34) ווער איז דער אמת׳ער "שומר הברית"?
(40:49) העברת הערלה: א גילוי פון דעם וואס איז שוין אלעמאל געווען