אודות
תרומה / חברות

מצוות ידיעת השם הוא השם בעצמו ולכן אפשר להיות מצווה | זוהר פקודא א׳ וירא תשפ״ז

דער שיעור באהאנדלט דעם חידוש פונעם רמב״ם און דעם זוהר (אין ספר הפקודין) צו רעכענען ידיעת השם אלס די ערשטע מצוה, און די באוואוסטע קשיא פון רבי חסדאי קרעשקאש און דעם רמב״ן וויאזוי אמונה קען זיין א מצוה אויב זי איז די לאגישע הקדמה צו אלע מצוות. עס ווערט אויסגעשמועסט אז מצוות זענען נישט בלויז דרויסנדיגע באפעלן נאר דער אויבערשטער אליין און זיינע מדות, און דערפאר איז ידיעת השם די ערשטע מצוה ווייל ער אליין איז דער ערשטער. צום סוף ווערט ערקלערט דער חילוק צווישן ידיעת השם בכללות ביים אנהייב (“אני ראשון”) און ידיעת השם בפרטיות וואס מען דערגרייכט נאכ׳ן פארשטיין אלע תרי״ג מצוות (“אני אחרון”).

⏱️ Chapters

(00:00) אריינפיר: צוריק צו דער ערשטער מצוה און די הקדמה פונעם זוהר

(01:53) דער אינערליכער סדר פון תרי"ג מצוות

(03:32) דער ערשטער וועג: א לאגישע הקדמה צו אלע אנדערע מצוות

(05:04) די קשיא פון רבי חסדאי קרעשקאש און דעם רמב"ן

(07:29) נאך שוועריגקייטן לויט דער ערשטער סברא

(09:19) די נויטווענדיגקייט פון אהבה און יראה אלס א סיבה צו פאלגן

(11:00) דער סדר המצוות אין הקדמת הזוהר קעגן רעיא מהימנא (ספר הפקודין)

(13:02) מצוות זענען נישט בלויז באפעלן נאר דער אויבערשטער און זיינע מעשים

(15:08) "אני ראשון ואני אחרון": ידיעה בכללות און ידיעה בפרטיות