דער שיעור דיסקוטירט דעם רמב"ם'ס פרק ד' פון שמונה פרקים, וואס דער רמב"ם אליין האט געהאלטן פאר דעם צענטראלער פרק, ווי מען זעט פון זיינע אייגענע צוצייכענונגען אין אנדערע ספרים. די הויפט נושא איז די תורה'ס מטרה אוועקצושטופן תאוות, ספעציעל פרישות פון תענוגי הגוף, און ווי דאס פארבינדט זיך מיט די גרעסערע בילד פון בחירה, הרגל, און די נאטירלעכע פאטערנס פון אידישער געשיכטע. דער שיעור ברענגט אריין דעם רמב"ם'ס שיטה אויף פרעה'ס פארהארטענטע הארץ, אברהם אבינו'ס בחירה ביי ברית בין הבתרים, און ווי מנהגו של עולם ארבעט אויף ביידע די level פון יחיד און כלל ישראל.