דער תכלית (לערנען) שטיפט נישט אוועק אלעס אנדערש נאר איז זיי מסדר

אין דעם שיעור ווערט געלערנט די הקדמה פון ר' יהודה אבן תיבון צום ספר "חובות הלבבות" און דער פסוק אין ירמיה "אל יתהלל חכם בחכמתו", אריינגערעכנט די געשיכטע פון איבערזעצן די ספרי מחשבה און דקדוק פון אראביש אויף לשון הקודש און די שייכות צווישן תיקון המידות און חכמה. עס ווערט אויפגעקלערט דעם רמב"ם'ס שיטה אז דער תכלית פונעם מענטש איז ידיעת השם – נישט אז מען דארף פארנאכלעסיגן דאס טאג-טעגליכע לעבן, נאר אז דאס איז דער צענטער וואס גיט א סדר און א משמעות פאר אלע מעשים. צום סוף ווערט ארומגערעדט פארוואס אמת'ע השפעה אויף דער וועלט קומט נישט דורך פאליטיק און אויבערפלעכליכער מאכט, נאר דורך שטיין אינדרויסן מיט א קלארן בליק און איבערגעבן דעם אמת מיט שכל פאר א ווייטער צוקונפט.

# תמלול מתורגם בשיעור זה נלמדה ההקדמה של ר' יהודה אבן תיבון לספר "חובות הלבבות" והפסוק בירמיה "אל יתהלל חכם בחכמתו", כולל סיפור תרגום ספרי המחשבה והדקדוק מערבית ללשון הקודש והקשר שבין תיקון המידות לחכמה. מבוארת שיטת הרמב"ם שתכלית האדם היא ידיעת השם – לא שצריך להזניח את חיי היום-יום, אלא שזהו המרכז שנותן סדר ומשמעות לכל המעשים. לבסוף נדון מדוע השפעה אמיתית על העולם אינה באה דרך פוליטיקה וכוח שטחי, אלא דרך עמידה בצד עם מבט צלול והעברת האמת בשכל לעתיד רחוק יותר.

In this shiur, we learn the introduction of R' Yehuda ibn Tibbon to the sefer "Chovos HaLevavos" and the verse in Yirmiyahu "Let not the wise man glory in his wisdom," including the history of translating the sefarim of machshava and dikduk from Arabic to lashon hakodesh and the connection between tikkun hamiddos and chochma. It is clarified that the Rambam's shita is that the tachlis of man is yedias Hashem – not that one must neglect day-to-day life, but that this is the center which gives order and meaning to all actions. At the end, it is discussed why true influence on the world does not come through politics and superficial power, but through standing outside with a clear vision and transmitting the truth with seichel for a distant future.