אין דעם שיעור לערנט מען דורך רמב"ם הלכות יסודי התורה פרק ב׳ — די מצוות פון אהבת ה׳ און יראת ה׳, וואו דער רמב"ם מסביר אז דורך התבוננות אין דער בריאה כאפט א מענטש סיי א ברענענדיגע תאווה צו וויסן מער וועגן דעם באשעפער, סיי א טיפע יראה ווען ער זעט ווי קליין ער איז קעגן דער גרויסקייט פון דער בריאה. דער שיעור גייט אריין אין די דריי עולמות — מלאכים, גלגלים, און אונזער וועלט — און דער רמב"ם׳ס געוואלדיגער חידוש אז ביים אייבערשטן איז „הוא היודע והוא הידוע והוא הדעה עצמה — הכל אחד," וואס איז דער יסוד פון אחדות ה׳ און דער שליסל צו פארשטיין וויאזוי דער אייבערשטער ווייסט אלעס דורך וויסן זיך אליינס.