# YouTube באשרייבונג
דער שיעור אונטערזוכט די מחלוקת צווישן צוויי פילאסאפישע שיטות וועגן גשמיות און מענטשלעכקייט. איין שיטה (אריסטו און דער רמב״ם) האלט אז עבירות פון חוש המשוש זענען נידריגער ווייל זיי זענען בהמיש, און צולייגן מענטשלעכע אלעמענטן (ווי מחשבות און סטאריס) מאכט עס נאך ערגער. די אנדערע שיטה האלט אז גראדע דאס אויסארבעטן פון גשמיות אין א מענטשלעכע וועג איז בעסער ווי בלויז בהמישע פרעסערייַ. דער שיעור ברענגט ראיות פון תורה, גמרא, און חסידישע מקורות, און ווייזט ווי די מחלוקת שפיגלט זיך אפ אין פראקטישע שאלות פון עונג שבת, סעודות מצוה, און די נאטור פון תאוות.