הלכות עירובין פרק ב׳ לערנט די דינים פון ביטול רשות – וואס טוט מען ווען איינער אין די חצר האט נישט געמאכט קיין עירוב. ס׳ווערט געקלערט ווען מען קען מבטל זיין רשות חצירו אדער רשות ביתו, די חילוקים צווישן ביטול און עירוב, און אז ביטול מוז זיין לכל אחד ואחד בפירוש. אויך ווערט דורכגענומען די דינים פון שכירות רשות פון א גוי (ווייל א גוי פארשטייט נישט קיין עירוב), די הלכות פון יורש לענין עירובין, און דער אונטערשייד צווישן א מחלל שבת בפרהסיא (וואס איז כגוי) און א מין/צדוקי (וואס מען קען מבטל זיין רשות).