פרק ב׳ פון הלכות שופר לערנט אויס ווער איז חייב אין שמיעת קול שופר, אינקלודינג די דינים פון נשים, עבדים, קטנים, אנדרוגינוס און טומטום. דער פרק באהאנדלט אויך די נויטיגע כוונה ביי תקיעת שופר – ביידע דער תוקע און דער שומע דארפן כוונה האבן צו טון די מצוה, נישט נאר להתלמד. די הלכות פון ראש השנה שחל בשבת ווערן אויך דורכגענומען, אז מ׳בלאזט נישט שופר שבת חוץ בפני בית דין, און די ספעציעלע דינים פון תינוקות וואס מעגן זיך אויסלערנען בלאזן אפילו שבת.