אין דעם שיעור ווערן באהאנדלט די ברכות ביי א ברית מילה: די ברכה פון דעם מוהל (“על המילה” אדער “למול את הבן”), די ברכה פון אבי הבן (“להכניסו בבריתו של אברהם אבינו”), און די ברכה “אשר קדש ידיד מבטן”. דער רמב״ם קלערט אויס די חילוק צווישן די מצוה פון כלל ישראל צו מל׳ן יעדן ערל און די ספעציעלע מצוה פון א טאטע צו מל׳ן זיין זון. אויך ווערן דורכגענומען די הלכות פון מילת גרים און עבדים, די דין פון א גוי וואס וויל זיך מל׳ן פאר רפואה, און דער שיעור ענדיגט זיך מיט די גרויסע מעלה פון מצות מילה און די דרייצן בריתות וואס דער אייבערשטער האט געמאכט אויף מילה.