דער שיעור לערנט הלכות מילה פרק ב׳ פון רמב״ם, וואס באהאנדלט ווער איז כשר צו מל׳ן (אפילו ערל, עבד, קטן, אשה, אבער נישט א גוי), מיט וואס מען מל׳עט (בכל דבר שכורת), און דעם גאנצן פראצעס פון מילה, פריעה און מציצה. ס׳ווערט אויך דורכגענומען די הלכות פון ציצין המעכבין, די חילוק צווישן צרכי מילה וואס דוחה שבת און מכשירי מילה וואס דוחה נישט שבת, און די דינים פון רחיצת הקטן בשבת. דער שיעור קלערט אויס די יסודות פון נתגלה העטרה, צי מילה דארף כוונה לשמה, און די אונטערשייד צווישן מעשה מצוה און הכשר מצוה.