אין דעם שיעור ווערן באהאנדלט די סודות פון שמיני עצרת און שמחת תורה לויט דעם זוהר הקדוש: פארוואס שמיני עצרת איז אן הוספה נאך די שבעים פרים פון סוכות, וואס איז דער קשר צווישן די שבעים אומות און דעם איינעם פאר, און וויאזוי הושענא רבה פירט אריין אין שמחת תורה. דרייַ טיפע מבנים ווערן דערקלערט: שמחה ווי אן אנטקעגן מיטל קעגן קליפה, שמחה ווי עפעס וואס איז גוט אין זיך אליינס, און דעם גאנצן יחוד פון קודשא בריך הוא ושכינתיה אין שמיני עצרת — ווען מ׳לייגט אַוועק אַלע לבושים און עס בלייבט נאר **נשמח אני ואתה**.
⏱️ Chapters
(00:00) וואו רעדט די זוהר פון שמיני עצרת
(02:10) די קאנעקשאן פון עצרת צו תורה
(02:51) די צוויי מהלכים: סיום פון פסח און עצרת של מלכות
(06:57) דער חידוש: קיינער קומט נישט אן שמחת תורה
(08:16) דער יום הדין אין א זמן שמחה
(09:57) די אייגענע נקודה פון יעדן איינעם
(10:38) שמיני עצרת איז הוספה
(11:53) די מעשה פון די גוי אין ראדין
(14:30) דער משל פון דעם מלך
(15:43) די שבעים פרים כנגד שבעים אומות
(17:43) א צווייטע נוסחא: דו האסט פארגעסן צו דאווענען פאר דיר
(19:01) פארוואס דאווענט מען פאר די גוים
(20:39) די טיפערע לעוועלס אין חסידישע ספרים
(21:15) ערשטער לעוועל: סור מרע ועשה טוב
(24:36) צווייטער לעוועל: ס׳איז גוט ווייל ס׳איז גוט
(25:40) דריטער לעוועל: בתוך חלק הטוב — די לבושים טוט מען אויס