דער שיעור לערנט הלכות חמץ ומצה פרקים ז׳-ח׳ אין רמב״ם, מיט א פאקוס אויף הסיבה און ד׳ כוסות אלס ביטויים פון דרך חירות. ס׳ווערט באהאנדלט די מחלוקת צווישן רמב״ם און רש״י וועגן וואס איז מרור – צי ס׳איז ספעציפישע מינים אדער יעדע ביטערע גראז, און די שאלה צי חרוסת איז א מצוה בפני עצמה אדער נאר א חלק פון סיפור יציאת מצרים. אויך ווערט געקלערט די יסודות פון די לשונות “הגדה” און “סיפור” און וויאזוי די פיר כוסות און הסיבה ווייזן חירות דורך מאכן א סדר און נעמען צייט.