תפילה איז נישט קיין סתם בקשה — ס׳איז אן אינסטינקטיווער צורך פון א מענטש, גענוי אזוי ווי עסן און שלאפן. דער בעל שם טוב ענטפערט די אורעלטע קשיא: אויב דער אייבערשטער טוט אלעס גוט, פארוואס דאווענט מען? — ווייל דער אייבערשטער אליין מאכט אין מענטש א רצון צו דאווענען, אזוי ווי ער האט זיך “מצמצם” געווען כדי די וועלט זאל קענען עקזיסטירן. דוד המלך האט ערשט געקענט דאווענען נאכן באקומען א הבטחה — ווייל ביז דעמאלט האט ער נישט “געטראפן זיין האַרץ” צו טון אזוי; דאס לערנט אונז אז יעדע עכטע תפלה שטאמט פון א גאטליכן ריר אין אונז, נישט פון אונזער אייגענעם שכל.