דער שיעור רעדט וועגן די ברייטערע באדייטונג פון תשובה און יום כיפור, ווי אזוי דער רמב״ם פארשטייט אז תשובה איז נישט נאר א מצוה נאר א גאנצער פראצעס פון מענטשליכע שלימות. ס׳ווערט ארויסגעברענגט אז די עיקר מעלה פון א מענטש איז זיין כח צו קאארדינירן און מיטארבעטן מיט אנדערע מענטשן, און אז שנאת חינם מיינט נישט נאר שנאה נאר די אומפעאיקייט צו ארבעטן צוזאמען. דער שיעור שטעלט פאר א פראקטישן פלאן ווי אזוי משיח וועט ברענגען א וועלט וואו גערעכטיקייט און משפט וועלן רעגירן אנשטאט כח, און ווי אזוי יעדער איד דארף האבן א חזון פאר די גאנצע וועלט, נישט נאר פאר זיך אליינס.
⏱️ Chapters
(00:00) מבוא: ערב ערב יום כיפור און די סטרוקטור פון תשובה
(01:13) די סטרוקטור פון הלכות תשובה: פון מצוה צו עיקרים
(04:04) יום כיפור ווי עולם הבא
(06:18) ערב יום כיפור: די הכנה צו עולם הבא
(07:41) די מהות האדם: התבוננות און בחירה
(09:25) פאַרוואָס מענטשן זענען נישט פיזיש שטאַרקער
(10:38) די אמת׳ע מעלה פון מענטשן: דיבור און קאָאָרדינאַציע
(16:27) אדם נברא יחידי: די פּאַראַדאָקס פון אינדיווידואַליטעט
(19:13) די חורבן בית שני: די פּראַקטישע מסקנה
(21:21) דער נצי"ב׳ס חידוש: הייליקייט אלס סיבה פון שנאת חינם
(22:20) די פראקטישע נויטווענדיקייט: מיטארבעטן מיט שכל
(23:05) דער משל פון צען אידן אין לאס וועגאס: שווייגן צוזאמען איז נישט גענוג
(27:22) די פראקטישע מסקנא: ללמוד וללמד – דער חיוב צו רעדן מיט יעדן איד
(29:53) שאלות און דיסקוסיע
(39:22) דאַוונען פֿאַר משיח אָן אַ קלאָרן חלום איז אַ פֿאַנטאַזיע
(1:07:25) צוזאַמענלייגן די צוויי יסודות: יעדער איד דאַרף האָבן אַ פּלאַן פֿאַר דער
(1:09:33) די סטרוקטור פון די ימים טובים: פון ברייט צו שמאָל
(1:10:12) דער פּרינציפּ: מען קען נישט פֿיקסן זיך אַליין אָן אַ פּלאַן פאַר דער גאַנצער
(1:11:13) יום כּיפּור אַלס אַנטי-טעזע: די י"ג מדות הרחמים
(1:13:33) דער פּראַקטישער פּלאַן: הייב אָן קליין און וואַקס אויס
(1:14:48) ברכה צום סוף: פֿאַר אַלעמען