הלכות קידוש החודש פרק ז׳ באהאנדלט די פיר דחיות וואס באשטימען ווען מען איז קובע ראש השנה: לא אד״ו ראש (ראש השנה קען נישט זיין זונטאג, מיטוואך אדער פרייטאג), מולד זקן (ווען דער מולד איז נאך חצות שטופט מען אפ), גטר״ד און בט״ו תקפ״ט. דער רמב״ם ברענגט א טעם אז די דחיות קומען צוליב דעם אז דער חשבון הממוצע איז נישט דער מולד האמיתי, און דורך די דחיות ווערט דער לוח נענטער צום אמת׳ן קיבוץ. דער ראב״ד האט השגות און זאגט אז די טעמים פון אד״ו קומען פון די גמרא׳ס סיבות וועגן יום כיפור און הושענא רבה, נישט פון חשבונות.
⏱️ Chapters
(00:00) הלכה א׳: לא אד"ו ראש
(10:35) הקדמה: ראש השנה און ראש חודש
(14:30) הלכה ז (המשך): דחיית מולד זקן – מולד שחל בחצות או אחר חצות
(18:00) הלכה ח: דחיית גטר"ד – מולד תשרי אין שנה פשוטה
(21:41) דער כלל פון חלק אחד
(23:15) דער טעם פון לא אד"ו ראש
(29:24) דער רמב"ם׳ס שיטה אז אלע דחיות שטאמען פון דעם זעלבן עיקר
(30:01) דער רמב"ם׳ס ראיה אז די דחיות ברענגען נענטער צום מולד האמיתי
(32:01) וויאזוי מאכט מען א לוח – דער כלל
(32:48) דער חילוק צווישן מולד אמיתי און מולד אמצעי – נאר צווישן חדשים, נישט יארן
(34:20) וואס מיינט מען ווען מ׳רופט אויס דעם מולד אין שול
(35:52) השגת הראב"ד – די ערשטע קשיא
(36:51) השגת הראב"ד – די צווייטע קשיא
(39:44) א פארשלאג צו פארענטפערן ביידע קשיות
(40:56) דער חילוק צווישן דער גמרא׳ס קאנטעקסט און דעם רמב"ם׳ס לוח-סיסטעם
(42:27) דיסקוסיע: דער ראב"ד׳ס טענה און דער רמב"ם׳ס כבלנו