דער שיעור באהאנדלט דעם צוזאמענהאנג צווישן מחשבה און מעשה, און ווי אזוי חירות און דעת זענען פארבונדן מיט יציאת מצרים. די הויפט נקודה איז אז עכטע חכמה באדייט נישט אנטלויפן פון די וועלט אין מחשבה, נאר פארשטיין די מציאות בעסער און קענען אנווענדן דעת אויף פראקטישע זאכן. דער שיעור ווארנט פאר די געפאר פון ווערן געכאפט אין אייגענע כללים און שיטות אן קוקן אויף די ריעליטעט, און ברענגט ביישפילן פון פרעה און פון היינטיגע צייטן.