דער שיעור באהאנדלט דעם סוד פון "שבע שבתות תמימות" און דעם פארבינד צווישן מתן תורה און מנחה חדשה אויף שבועות. ס'ווערט אויסגעקלערט אז מתן תורה איז נישט קיין איינמאליגע היסטארישע געשעעניש, נאר א טבעי'דיגער סייקל וואס חזר'ט זיך איבער יעדע יאר, פונקט ווי די תבואה חדשה. דורך די בליק פון קבלה און חסידות ווערט געוויזן ווי מתן תורה איז א דבר נצחי וואס איז אלעמאל הווה, און ווי דורך שער החמישים קען מען צוטרעטן צו די אחדות שבתורה וואו אלעס איז אינגאנצן פרעזענט אויף איין מאל.
דער שיעור באהאנדלט די לשון-מקור פון "שער" אין "חמישים שערי בינה". ס'ווערט געוויזן אז "שער" (פון די אראבישע ווארט "באב") באדייט נישט נאר א פיזישער טויער, נאר א נושא אדער כלל וואס זאמלט צוזאם פילע פרטים אין איין איינהייט - אזוי ווי א שטאט-טויער איז דער פלאץ וואו אלע מענטשן קומען זיך צוזאם. די חמישים שערי בינה זענען פופציג כללים פון פארשטאנד, און דער פופציגסטער שער - וואס איז געבליבן פארבארגן פון משה - איז דער הכסטער כלל וואס מאכט פון דער גאנצער וועלט און אלע חכמות איין זאך: די אחדות השם.
דער שיעור באהאנדלט די פנימיות'דיגע שייכות צווישן ספירת העומר, שמיטה און יובל, און ווי דאס קאנעקט זיך צום קאמפיין פאר'ן בית המדרש אין די טעג פאר שבועות. דער רמב"ן ברענגט ארויס אז שמיטה ויובל ווייזן אויף די זעלבע סוד ווי ספירת העומר - די גרעסערע סייקלס פון די וועלט און די פרטיות'דיגע סייקלס פון יעדער נשמה. דורך קנין הליכה - דאס גיין מיט דער תורה אין אלע אספעקטן פון לעבן - טרעפט א מענטש זיין אייגענעם חלק אין תורה און זיין פרטיות'דיגע שמיטה.
אין דעם שיעור ווערט אויסגעקלערט דער רמב"ן'ס יסוד אז די תורה אנטהאלט חמישים שערי בינה, נישט נאר זיבן טעג פון בראשית. די נגלה פון תורה ווייזט זיבן, אבער די נסתר אנטדעקט ניין און פערציג שערים וואס זענען מרומז אין ספירת העומר און ספירת היובל. דער חילוק צווישן זיבן און מ"ט איז אז זיבן איז א מצומצמ'דיגע בליק אויף די וועלט, בעת מ"ט איז די אמת'דיגע ברייטקייט פון די מציאות אין עולם, שנה און נפש.
בהרשמה אתם מאשרים קבלת הודעות תזכורת/עדכון. ניתן להסיר הרשמה בכל עת
ע״י תשובת STOP (SMS) או לחיצה על הקישור באימייל. תישלח הודעת אישור לפני הפעלת המנוי.