דער שיעור באהאנדלט די פנימיות'דיגע שייכות צווישן ספירת העומר, שמיטה און יובל, און ווי דאס קאנעקט זיך צום קאמפיין פאר'ן בית המדרש אין די טעג פאר שבועות. דער רמב"ן ברענגט ארויס אז שמיטה ויובל ווייזן אויף די זעלבע סוד ווי ספירת העומר - די גרעסערע סייקלס פון די וועלט און די פרטיות'דיגע סייקלס פון יעדער נשמה. דורך קנין הליכה - דאס גיין מיט דער תורה אין אלע אספעקטן פון לעבן - טרעפט א מענטש זיין אייגענעם חלק אין תורה און זיין פרטיות'דיגע שמיטה.
אין דעם שיעור ווערט אויסגעקלערט דער רמב"ן'ס יסוד אז די תורה אנטהאלט חמישים שערי בינה, נישט נאר זיבן טעג פון בראשית. די נגלה פון תורה ווייזט זיבן, אבער די נסתר אנטדעקט ניין און פערציג שערים וואס זענען מרומז אין ספירת העומר און ספירת היובל. דער חילוק צווישן זיבן און מ"ט איז אז זיבן איז א מצומצמ'דיגע בליק אויף די וועלט, בעת מ"ט איז די אמת'דיגע ברייטקייט פון די מציאות אין עולם, שנה און נפש.
דער שיעור לערנט אויס דעם יסוד פון חמישים שערי בינה לויט דעם רמב"ן: יעדע שער איז א וועג צו פארשטיין די גאנצע וועלט פון א באזונדערע בליק, און אלע שערים זענען כלול איינער אין צווייטן. ס'ווערט מבואר אז תורה איז איינע פון די שערי בינה וואס פירט צו פארשטיין די גאנצע מציאות, און דער פופציגסטער שער וואס "לא נמסר למשה" איז דער אייבערשטער אליין. דער שיעור שטעלט אויף א שאלה: וואס איז דער קשר צווישן די חמישים שערי בינה און דעם סוד פון ספירת העומר וואס רמזט אויף ימות העולם און די היסטאריע פון די וועלט.
בהרשמה אתם מאשרים קבלת הודעות תזכורת/עדכון. ניתן להסיר הרשמה בכל עת
ע״י תשובת STOP (SMS) או לחיצה על הקישור באימייל. תישלח הודעת אישור לפני הפעלת המנוי.