פרק ג׳ אין הלכות קריאת שמע באהאנדלט די דינים פון טהרת המחנה — אז קריאת שמע מאכט דעם ארט צו א מקום קדוש, און דארף דערפאר זיין אין א ריינע און כבודיקע פלאץ. די הלכות דעקן פיר קאטעגאריעס: נטילת ידים פאר קריאת שמע, פלעצער וואו מ’טאר נישט ליינען (בית הכסא, בית המרחץ, בית הקברות), דינים פון צואה און מי רגלים (ווי ווייט מ’דארף זיין, וואס מ’טוט ווען ס’איז דא א ריח רע, און ווען מ’קען מכסה זיין), און די דינים פון ערוה — אז מ’טאר נישט ליינען קריאת שמע ווען מ’זעט ערוה, צי פון אנדערע מענטשן צי פון זיך אליינס, מיט אלע פרטים וויאזוי מ’מאכט א הפסק און אין וועלכע סיטואציעס.