פרק ד פון הלכות יום טוב באהאנדלט די הלכות פון הבערה וכיבוי — מען טאר נישט מאכן א נייע פייער יום טוב (נאר נעמען פון אן עקזיסטירנדע פייער), און מען טאר נישט אויסלעשן קיין פייער אפילו לצורך אוכל נפש. דער פרק גייט ווייטער מיט הלכות פון תיקון כלים (ווי שארפן מעסערס, צעברעכן העלצער, אויפשטעלן כלים), וואו מען מעג נאר טון מיט א שינוי און נישט כדרך שעושה בחול. צום סוף ווערן געברענגט די הלכות פון מקח וממכר ביום טוב — מען טאר נישט רעדן וועגן געלט אדער מאסן דירעקט, נאר מען מעג נעמען זאכן און צאלן נאך יום טוב, און גבאי צדקה מעגן זאמלען עסן פאר עניים בצנעה.