דער שיעור באהאנדלט דעם חילוק צווישן צוויי סארטן שכל – חכמה און בינה – און ווי דאס שפיגלט זיך אפ אין דעם סדר פון פסח, ספירת העומר און שבועות. אמונה פשוטה איז דער ערשטער שטאפל (חכמה), נאכדעם קומט דער פראצעס פון פארשטיין וואס נעמט צייט (בינה – די מ”ט שערי בינה), און צום סוף קומט מען אן צו אן אמת’דיגע הבנה וואס זעט דעם גאנצן בנין (חכמה שוב). דער שיעור ברענגט ארויס אז אמת’דיג פארשטיין נעמט צייט און מ’דארף דורכגיין דעם גאנצן מהלך פון בינה כדי אנצוקומען צו די העכסטע מדרגה פון חכמה.