דער שיעור לערנט הלכות חמץ ומצה פרק ז' וועגן די מצוה פון סיפור יציאת מצרים. דער רמב"ם באשרייבט די חילוק צווישן זכירת יציאת מצרים (וואס איז נישט א באזונדערע מצוה) און די מצוה פון סיפור בליל פסח, און ווי אזוי מ'דארף אנהייבן בגנות (עבודה זרה אדער עבדות) און ענדיגן בשבח. ס'ווערט אויך באהאנדלט די הלכות פון שאלה ותשובה, די צוויי שיטות פון רב ושמואל, און די חיוב צו זאגן די דריי דברים פון פסח מצה ומרור.