פרק י״ג פון הלכות שבת באהאנדלט די יסודות פון מלאכת הוצאה, בפרט די דינים פון עקירה והנחה. דער רמב״ם לערנט אויס אז מ׳דארף אויפהייבן און אראפלייגן פון א מקום חשוב (ד׳ על ד׳ טפחים), אז ידו של אדם איז חשוב לעקירה והנחה, און אז מחשבה שפילט א וויכטיגע ראלע אין די מלאכה. ס׳ווערן אויך דורכגענומען ספעציעלע פאלן ווי זורק, מושיט, מגלגל, און די חילוקים צווישן שוגג און מזיד ביי הוצאה מרשות לרשות.