מצוות עשה א – פג – תמלול

Shiur on Mitzvas from Rambam’s Mishneh Torah – Part 1

Introduction: The Structure of Mishneh Torah

What we’re going to learn now is to begin a bit with the mitzvos that the Rambam wrote in brief at the beginning of Mishneh Torah. Because it works on this seder, right? And one needs to know all the mitzvos – even if one doesn’t go according to the Seder HaMitzvos, one needs to know what all the mitzvos are.

The Rambam says that the Gemara is basically a peirush and an expansion on the mitzvos of Torah SheBichsav, because it’s Torah SheBaal Peh – it’s the peirushei hamitzvah. And in Sefer HaMitzvos, which the Rambam wrote before Mishneh Torah, he first made a long hakdamah clarifying how we know what the taryag mitzvos are. He brings the lashon Chazal that there are taryag mitzvos, and based on those kelalim he wrote the Sefer HaMitzvos. Here he makes a kitzur, a summary of all the mitzvos.

The entire Sefer Mishneh Torah – all the halachos in Mishneh Torah have some mitzvah, a heading of a mitzvah. Every halachah in Mishneh Torah begins with what is the mitzvah in the Torah that has to do with that inyan – the halachos and the mitzvos. And now he’s going to count out all the mitzvos.

The Nature of Sefer HaMitzvos

It’s worthwhile to remember that the Sefer HaMitzvos is not really “the Sefer HaMitzvos” – it’s really the sefer of “heichi timtza eilu hein hamitzvos.” It’s more of a lamdanishe sefer, it’s not made to…

The Lubavitcher Rebbe made three sedarim: one where you learn three perakim, one perek, and then he said that whoever can’t learn that either should learn Sefer HaMitzvos – so he made a seder of Sefer HaMitzvos. But in any case, he would have needed to make that one should learn this Sefer HaMitzvos, because that Sefer HaMitzvos is more of a lamdanishe sefer. One knows what is b’geder taryag mitzvos, which things go into the minyan.

The reason he made this sefer is because one can come to count many more mitzvos if one learns only Chumash without knowing the Chazal that there are only six hundred and thirteen. He wants to argue with the Sefer Halachos Gedolos, the other sefer. The Smag is later, but yes.

The Count of Mitzvos

Minyan mitzvos shel Torah hanohagin l’doros – “l’doros” he doesn’t mean to say after the churban, he means to say permanent mitzvos. Most of the mitzvos are indeed a part, but not something that was once in the midbar, you know, “lo yarbeh ha’am” – one shouldn’t take more than the manna. Not things that go into the Torah. Only things that are relevant, even what one builds a Beis HaMikdash, but it’s relevant forever.

And minyan mitzvos shel Torah hanohagin l’doros is shesh me’os v’shalosh esrei mitzvos – 613. Meihen, a part of them, bahen mitzvos aseh – from them are the mitzvos aseh: 248, ramach. Siman l’davar, a sign for this is minyan eivarav shel adam – the number of limbs of a person. On this later come the tzaddikim to say that the mitzvos give chiyus for the kedushah of the mitzvos, but the Rambam doesn’t say this.

U’meihen mitzvos lo sa’aseh – there are many more mitzvos lo sa’aseh than aseh: 365, k’minyan yemos hachamah – like the number of days of the solar year. In short, there are more mitzvos lo sa’aseh than mitzvos aseh.

The Order of the Mitzvos

Now the Rambam is going to begin with the mitzvos aseh. The first mitzvah… The Rambam begins with mitzvos aseh. The seder, by the way – the Rambam counts this out not according to the order as it stands in Chumash. He doesn’t begin with mitzvos pru u’rvu and so on, rather he goes according to importance.

Is the seder of the Rambam set up according to this? No, the seder of the Rambam is not set up according to this. This is the seder of Sefer HaMitzvos. And by the way, remember – Binyan Beis HaBechirah is in Rambam much later. By the way, remember, for those who learned the hakdamah of Rambam – remember, he had a whole seder. It’s not that the seder is more according to how the Rambam understood himself. A part one will see – the first few at least, yes. The groups are groups, but the seder of the groups and other things is not.

Mitzvos Aseh: The First Group – Knowing Hashem

Mitzvah rishonah mi’mitzvos aseh – the first mitzvah of the mitzvos aseh: Leida she’yesh sham Eloka – that there is a God. Shene’emar “Anochi Hashem.” Yes, a God, not a Creator. A Creator is perhaps another mitzvah, yes, another thing here. But he’s going to write it.

On every mitzvah he gives a short introduction. Also, one of the things one can be medayek – every time there are three or four places where he counts. Once here, once in the headers of each halachah, once in Sefer HaMitzvos. Not always is it the same – sometimes something different stands by one, because he wants to explain specifically or not. In any case, also in the halachos he brings a pasuk, and the pesukim are not always the same pesukim that he brings in all places.

The second is l’yachdo – one should make Him one, the Creator. Meaning one should know that He is one. Shene’emar “Hashem Elokeinu Hashem Echad.”

L’ahavo – one should love Him. Shene’emar “v’ahavta es Hashem Elokecha.”

L’yirah mimenu – shene’emar “es Hashem Elokecha tira.”

U’l’hispallel lo – the Rambam holds that tefillah is a mitzvah d’Oraisa. Shene’emar “va’avadtem es Hashem Elokeichem” – v’eizo hi avodah shebalev? Zu tefillah. This is the Gemara, yes.

L’davkah bo – the Rambam explains what this is. Shene’emar “u’vo sidbak.” I don’t know what exactly, but I know that in Hilchos De’os it should be… Ah, no, l’damos b’drachav. Okay. There’s another mitzvah – there’s l’davkah bo and there’s l’damos b’drachav. L’davkah bo means to hang with talmidei chachamim.

Seven: L’hishava bishmo – that a person swears on his close ones, swearing on the Eibershter. It’s a proof that a person loves the Eibershter. Shene’emar “u’vishmo tishavei’a.”

Eight: L’damos b’drachav hatovim v’hayesharim – there’s that one should go in good ways, b’derech ha’memutza, the Rambam counts in Hilchos De’os. Shene’emar “v’halachta b’drachav.”

Nine: L’kadeish shemo – one should be mekadesh His name. The Rambam is going to say mitzvas kiddush Hashem – that one should be moser nefesh for Him. Shene’emar “v’nikdashti b’soch Bnei Yisrael.”

Mitzvos of Torah Learning and Its Accessories

L’kro Krias Shema pa’amayim b’chol yom – shene’emar “v’dibarta bam b’shivtecha b’veisecha u’v’lechtecha vaderech u’v’shachbecha u’v’kumecha” – these are the two times: b’shachbecha u’v’kumecha.

Lilmod Torah u’l’lamdah – to learn Torah and to teach others. Teaching is also such a mitzvah, yes. People think that one is yotzei… Every Yid is mechuyav to teach the Torah. How does one fulfill it? That everyone says learn Torah, one comes, one says it over to a second one a bit. Okay. Shene’emar “v’shinantam l’vanecha.”

Likshur tefillin b’rosh. V’chsavtam al mezuzos beisecha u’visharecha. Okay. Likshur tefillin b’rosh. V’keshartem l’os al yadecha. Likshur tefillin b’yad.

Tzitzis. La’asos tzitzis. Shene’emar “v’asu lahem tzitzis.” Making tzitzis is apparently a chovah.

Likbo’a mezuzah – shene’emar “u’chsavtam al mezuzos.”

L’hakhil es ha’am – this is apparently a mitzvah on the king. It’s interesting how it comes in here so close. L’hakhil es ha’am lishmo’a Torah b’motzaei shevi’is – shene’emar “hakhel es ha’am.”

Lichtov kol ish sefer Torah l’atzmo – the mitzvah that a Yid should write a sefer Torah. Here it all goes on one group – the ways of the conclusion is gorem from the Torah. Fitting the Torah. Yes, writing on mezuzos, writing on tzitzis, making hakhel to learn, and learning the whole day. Fitting the Torah, yes. Lichtov kol ish sefer Torah l’atzmo – shene’emar “kisvu lachem es hashirah hazos.”

And for the king there’s an even greater mitzvah. Not only one Torah, but “v’chasav lo es mishneh haTorah hazos al sefer milifnei hakohanim hal’vi’im” – the king should have two Torahs. He needed to make his own Torah, another Torah. There’s a shiur on two Torahs. The pasuk says “v’chasav lo es mishneh haTorah” – mishneh means the second Torah. This is a third meaning of Mishneh Torah. Right.

One already sees here that the taryag mitzvos is not pashut that there are taryag mitzvos on every person. Many of them are only on the king or only on the kohen. The Rambam says that one needs to see everything that’s not possible, one needs to be a tomeich Torah. The taryag mitzvos that were for all people, yes.

L’vareich achar hamazon – after eating. Shene’emar “v’achalta v’savata u’veirachta.”

Mitzvos of the Beis HaMikdash

Okay, now he’s going to go Hilchos Beis HaMikdash. Until here this was like Hilchos Orach Chaim, and the Rambam goes into Sefer Ahavah.

Livnos Beis HaBechirah – one should build a Beis HaMikdash. Shene’emar “v’asu li mikdash.”

Lira min haMikdash – one should have yirah for the Beis HaMikdash. Shene’emar “u’mikdashi tira’u.”

Lishmor es haMikdash tamid – one should guard the Beis HaMikdash. Shemiras haMikdash.

L’hiyos haLevi oveid baMikdash – that the Levi should serve in the Beis HaMikdash. Shene’emar “v’avad haLevi hu.”

L’kadeish haKohen yadav v’raglav b’sha’as avodah – shene’emar “v’rachatzu Aharon u’vanav.”

Mitzvah la’aroch neiros baMikdash – one should prepare the neiros in the Beis HaMikdash. Shene’emar “ya’aroch oso Aharon.”

L’vareich haKohanim es Yisrael – shene’emar “ko sevarchu es Bnei Yisrael.”

L’hani’ach lechem u’levonah lifnei Hashem b’chol Shabbos – every Shabbos one should prepare the lechem hapanim with the levonah. Shene’emar “v’nasata al hashulchan lechem panim.”

L’haktir ketores pa’amayim b’yom – shene’emar “v’hiktir alav Aharon ketores samim.”

La’aroch eish al mizbach ha’olah tamid – one should prepare a fire on the mizbach ha’olah. Shene’emar “eish tamid tukad al hamizbe’ach.”

L’harim es hadeshen mei’al hamizbe’ach b’chol yom – one should separate the deshen from the mizbe’ach every day. Shene’emar “v’heirim es hadeshen.”

L’shale’ach temei’im mimachaneh Shechinah – this whole group of things is being mechabed the Beis HaMikdash. One of the ways of being mechabed the Beis HaMikdash is sending temei’im from machaneh Shechinah. What is this machaneh Shechinah? Already, the Mikdash. Shene’emar “v’yishalchu min hamachaneh kol tzaru’a v’chol zav.” But the lashon hapassuk says “machaneh,” but the Chachamim learn that this means machaneh Shechinah, which means the Mikdash.

Lachalok kavod l’zar’o shel Aharon, l’hakdimo l’chol davar shebikdushah – shene’emar “v’kidashto.” The mitzvah of giving kavod to the Kohanim, and more mechabed the Shechinah.

המשך מנין המצוות: עבודת בית המקדש וקרבנות

תרומת הדשן וכבוד המקדש

די מצוה איז להרים – די רמב”ם זאגט נישט “תרומה,” ס’איז אמת, די רמב”ם מאכט אלעס “להרים.” די מצוה איז להרים – אז מען זאל אפשיידן דשן מעל המזבח כל יום, אוועקנעמען. אזויווי מ’נוצט “תרומה” – אראפנעמען, אפשיידן. שנאמר “והרם את הדשן.”

ווייטער, לשלח טמאים ממחנה שכינה. זעט אויס אז די גאנצע גרופע יעצט, די אלע זאכן, איז מכבד זיין די בית המקדש. איינע פון די וועגן פון מכבד זיין די בית המקדש איז פארשיקן טמאים ממחנה שכינה. וואס איז די מחנה שכינה? איז די עזרה, די מקדש. שנאמר “וישלחו מן המחנה כל צרוע וכל זב וכל טמא לנפש.” אבער די נארמאלע פשט איז מחנה ישראל, אבער איך האב געלערנט אז דאס מיינט מחנה שכינה – ס’מיינט די מקדש.

לחלוק כבוד לזרעו של אהרן ולהקדימו לכל דבר שבקדושה – שנאמר “וקדשתו.” די מצוה פון געבן כבוד פאר די כהנים. ווי מיר האבן געזען, ווען מ’גיט פאר די כהנים די ערשטע עליה, דארף מען חשוב זיין, און די מקור איז “וקדשתו.”

להיות הכהנים לובשים לעבודה בגדי כהונה – אז ווען די כהנים טוען די עבודה זאלן זיי עס טון מיט ספעציעלע בגדים, בגדי כהונה. שנאמר “ועשית בגדי קדש לאהרן אחיך.”

לשאת את הארון על הכתף כשהן נוסעים אותו – מ’זאל טראגן די ארון אויף די אקסל. מ’זאל עס נישט שלעפן אויף מאשינס אדער וואס, מ’זאל עס טון בגופו. ס’איז איינע פון די כבוד פאר די ארון.

למשוח כהנים גדולים ומלכים בשמן המשחה – אז כהנים גדולים און מלכים, די וועג וויאזוי מ’גיט זיי די פאזיציעס איז דורך זיי שמירן מיט שמן המשחה. שנאמר “שמן משחת קדש יהיה זה.”

להיות הכהנים עובדים במקדש משמרות משמרות – אז ס’זאלן זיין אנדערע גרופעס כהנים וואס ארבעטן אין די בית המקדש, ובמועדים עובדים כאחד – און אין די מועדים ארבעטן פארשידענע משמרות צוזאמען. מ’לערנט פון דעם ארויס אז מ’האט צעטיילט פיר און צוואנציק משמרות.

—

כהנים און טומאה – א חידוש גדול

די זיבן און דרייסיגסטע מצוה: ליטמא כהנים לקרוביהם. די כהנים זאלן זיך יא מטמא זיין. פריער איז געשטאנען די כהנים זאלן זיך נישט מטמא זיין, אבער דא איז א לאו עשה – די מצות עשה איז אז זיי זאלן זיך יא מטמא זיין לקרוביהם, כשאר כל ישראל שהם מצווים להתאבל על מתיהם.

פונקט ווי אלע אידן זענען מצווה, כהנים האבן אן עקסטערע מצוה וואס זיי זאלן זיך נישט מטמא זיין, אבער ס’איז דא אן עשה אז פאר’ן נאנטע קרובים – די שבעה קרובים – זאלן זיי זיך יא מטמא זיין.

ס’איז אינטערעסאנט: די מצות עשה זענען אזויווי תלוי אין די לא תעשה’ס. אזויווי ס’איז דא געווען אז ער טאר נישט חתונה האבן מיט א גרושה און אלמנה, אויבערגעדרייט – אז ער זאל יא חתונה האבן מיט א בתולה.

נאך מער אינטערעסאנט: דער רמב”ם לערנט פון דא ארויס די מצות אבילות פאר יעדן איד אויף כלליות’דיגע אופן. ס’איז נישט נאר א היתר. מ’האט געלערנט איינע פון די כללים אין ספר המצוות אז מ’רעכנט נישט היתרים. דאס ווייזט אז ס’איז א מצות חיוב. די תורה זאגט אז אין גענעראל איז דא אן איסור, אבער ס’איז אזוי וויכטיג אז מ’זאל זיך מטמא זיין צו קרובים, אז דער כהן מעג – ס’איז א חיוב. די אבילות, וואטעווער די אבילות מיינט.

לישא כהן גדול בתולה – שנאמר “והוא אשה בבתוליה יקח.” אז דער כהן גדול זאל טאקע נישט חתונה האבן מיט אנדערע, אבער מיט א בתולה מעג ער, און ס’איז א מצוה חתונה צו האבן. אין די מונה המצוות הייסט עס א מצוה.

—

קרבנות תמידים ומוספים

להקריב תמידים בכל יום – אז מ’זאל יעדן טאג מקריב זיין די תמידים. שנאמר “שנים ליום עולה תמיד.”

און יעדן טאג זאל מקריב זיין דער כהן גדול – ער זאל מקריב זיין א מנחה בכל יום.

די 51’סטע מצוה איז להוסיף קרבן אחד בכל שבת – אז שבת זאל מען צולייגן נאך א קרבן אויסער די געווענליכע קרבנות התמיד. שנאמר “וביום השבת” וגו’. און דאס ווערט אנגערופן מוסף.

ראש חודש – אזוי ווי עס איז דא שבת א מוסף, איז אויך דא ראש חודש א מוסף. להוסיף קרבן בכל ראש חודש, שנאמר “ובראשי חדשיכם תקריבו.”

פסח איז דא א מצות מוסף – די מוסף פון פסח. שנאמר “ובחמשה עשר יום” וגו’.

די 54’סטע מצוה איז להקריב מנחת העומר ממחרת ראשון של פסח עם כבש אחד – אז מ’זאל מקריב זיין א מנחת העומר, דאס הייסט פון די נייע תבואה, אבער מקריב זיין צוזאמען מיט א כבש אחד. שנאמר “והבאתם את עומר ראשית קצירכם.”

נאכדעם די מצוה מ”ה איז להוסיף קרבן ביום עצרת – מ’זאל צולייגן נאך א קרבן אין שבועות. ס’איז נישט די זעלבע וואס איז אויסגערעכנט אין כבש אחד – מנחת העומר קומט מיט א כבש אחד, דאס איז די מוסף. דא רעדט מען פון קרבן ביום עצרת, אין שבועות. שנאמר “וביום הבכורים בהקריבכם עולה לה’.” דאס איז די מוסף.

דאס איז נאכדעם וואס דו שטעלסט אוועק די שתי הלחם פון שבועות – נישט מנחת העומר, מנחת בכורים. לויט ווי דו שטעלסט אוועק די שתי הלחם, דארף מען מקריב זיין א קרבן בגלל הלחם. “בגלל הלחם” מיינט צו זאגן וועגן די נייע מצוה פון די שתי הלחם. בגלל הלחם ביום עצרת, שנאמר “ומהמושבותיכם תביאו לחם תנופה, והקרבתם על הלחם.”

מצוה מ”ז: להוסיף קרבן בראש השנה – מוסף פון ראש השנה. שנאמר “ובחודש השביעי באחד לחודש” וגו’.

די נעקסטע מצוה איז אז יום כיפור זאל מען צולייגן אויך א מוסף – להוסיף קרבן ביום הצום. שנאמר “ובעשור לחודש השביעי.”

מ”ט איז די מצוה פון עבודת יום כיפור – לעשות עבודת היום ביום הצום. שנאמר “בזאת יבא אהרן, והביא את הפר,” און די אלע אנדערע מצוות וואס איז אין די סדר פרשת אחרי מות. די גאנצע מסכת יומא און די גאנצע הלכות עבודת יום הכיפורים איז אין דעם מצוה.

—

סוכות, שמיני עצרת, און די שלש רגלים

די נעקסטע מצוה איז די קרבן מוסף פון חג הסוכות – ברענגען קרבנות עולת אישה. מ’ברענגט דאך מערערע קרבנות.

און שמיני עצרת איז א רגל בפני עצמו – ברענגט מען אן עקסטערע קרבן. להוציא קרבן ביום השמיני – “עצרת תהיה לכם” – איז אן עקסטערע מצוה. סוכות איז איין מצוה, זיבן טעג זיבן קרבנות. אבער שמיני עצרת איז נישט אינקלודעד, ווייל ס’איז א מצוה בפני עצמו, האט די תורה געהייסן עקסטער ביום השמיני עצרת זאל מען ברענגען א קרבן מוסף.

לחוג ברגלים – אז מ’זאל חוגג זיין, לכאורה שמחת הרגל, מ’זאל ברענגען א קרבן חגיגה. שנאמר “שלש רגלים תחוג לי בשנה.”

לראות ברגלים – דאס הייסט מ’זאל עולה רגל זיין אין בית המקדש. שנאמר “שלש פעמים בשנה.”

לשמוח ברגלים – די מצוה פון שמחה ברגל. שנאמר “ושמחת בחגך והיית אך שמח.” דער רמב”ם זאגט אז חוץ שמחת הרגל איז אויך דא דער ענין פון זיך סתם פרייען.

—

קרבן פסח

די נעקסטע מצוה איז די מצוה פון קרבן פסח – לשחוט כבש הפסח. שנאמר “ושחטו אותו כל קהל עדת ישראל.”

נאכדעם די נעקסטע מצוה איז אז מ’זאל עסן פון דעם קרבן פסח בליל חמשה עשר. שנאמר “ואכלו את הבשר בלילה הזה.”

די נעקסטע מצוה, נ”ז, איז לעשות פסח שני – אז די מענטשן וואס זענען געווען טמא זאלן מאכן א פסח שני אין י”ד אייר. שנאמר “בחודש השני בארבעה עשר יום.”

די נעקסטע מצוה, נ”ח, איז אז אין דעם טאג – אזויווי ביי קרבן פסח אויך – אז מ’זאל מאכן א פסח, מ’זאל עס עסן. אויך ביי קרבן פסח שני, אז מ’זאל מאכן א קרבן פסח און מ’זאל עס עסן. שנאמר “על מצות ומרורים יאכלוהו.”

—

חצוצרות

מצוה נ”ט איז אז מ’זאל בלאזן בחצוצרות. ווען בלאזט מען חצוצרות? פאר אנדערע זאכן – אזויווי ביי יעדע קרבן בלאזט מען חצוצרות, ס’איז א תקיעה פון שמחה. און בשעת צרות איז א תקיעה פון מעורר זיין דעם עולם צו תשובה, בלאזט מען חצוצרות. שנאמר “ותקעתם בחצוצרות.”

—

כשרות הקרבנות

מצוה ס’, די זעכציגסטע מצוה: להיות כל הקרבנות מבהמה מיום השמיני והלאה – מ’זאל נישט נעמען קיין בהמה אונטער די אכט טעג, און נעמען אים יום השמיני והלאה. דער “נישט” איז אפשר א לאו, איך ווייס נישט, אבער דאס איז א מצוות עשה על כל פנים.

להיות כל קרבן בהמה תמים – אז מ’טאר נישט ברענגען א בהמה בעל מום. ס’איז נישט קיין לשון לאו, אבער ס’איז א לשון אז יעדע בהמה זאל זיין תמים. שטייט דאך “תמים יהיה לרצון.”

למלוח כל קרבן – יעדע קרבן זאל מען ברענגען מיט זאלץ. שטייט דאך “על כל קרבנך תקריב מלח.”

—

סוגי הקרבנות

מעשה העולה – שטייט דאך “אם עולה קרבנו.” דאס איז אלע מצוות פון די ענין פון עולה – וויאזוי מ’איז מזריק די דם און די אברים און אלע זאכן.

מעשה החטאת – די מצוה פון וויאזוי מ’איז מקריב א חטאת. שטייט דאך “זאת תורת החטאת.”

מעשה האשם – ווען א מענטש האט א ספק, אנדערש ווי א חטאת. אשם איז בעיקר אויף א ספק. שטייט דאך “זאת תורת האשם.”

מעשה זבח השלמים – שטייט דאך “וזאת תורת זבח השלמים.”

מעשה המנחה – שטייט דאך “ונפש כי תקריב קרבן מנחה.”

—

קרבנות מיוחדים

די מצוה אז אויב בית דין איז זיך טועה בהוראה, דארף מען ברענגען א קרבן. שטייט דאך “ואם כל עדת ישראל ישגו” וגו’. און אויך א יחיד האט א צד פון אדם טועה בשוגג.

להקריב היחיד קרבן חטאת על שוגג במצוות לא תעשה שחייבין עליה כרת – שטייט דאך “ונפש כי תחטא בשגגה.” מ’האט דאך שוין געזאגט פריער מעשה החטאת – דאס איז די מצוה איז איין מצוה, און דא איז דא א מצוה אז מ’זאל עס טון, מ’זאל ברענגען א קרבן.

להקריב היחיד קרבן אשם – אויב מ’איז מסופק אין חטא שגגה שחייבין עליו חטאת, דארף מען ברענגען אן אשם תלוי.

דאס איז נאך אן אשם. נאר איין סארט, איין אופן איז שוגג במעילה, אדער חטא בגזילה, אדער שבועת העדות, אדער שבועת הפקדון. אויב איינער האט מועל געווען בהקדש – ער האט הנאה געהאט פון הקדש – אדער חטא בגזילה, אדער שבועת העדות, אדער שבועת הפקדון – און ער האט זיך געשוואוירן אז ער האט געלייקנט אז ער דארף יענעם באצאלן פקדונות, און ער האט געשוואוירן פאלש. פאר די אלע זאכן דארף מען ברענגען א קרבן אשם, וואס דאס הייסט אן “אשם ודאי.”

און ס’איז דא ווען מ’ברענגט א קרבן עולה ויורד – וואס דאס מיינט א קרבן וואס איז אמאל טייערער און אמאל ביליגער לויט די פינאנציעלע מצב פון די בעל הקרבן. אויב איז ער אן ארימאן, “לא תשיג ידו,” זאל ער ברענגען א תור או בן יונה.

Korban Oleh V’Yored

און ס’איז דא ווען מ’ברענגט א korban oleh v’yored – א korban וואס איז אמאל טייערער און אמאל ביליגער לויט די פינאנציעלע מצב פון די baal hakorban, שנאמר “אם לא תשיג ידו” זאל ער ברענגען א tor או ben yonah, “ואם לא תשיג ידו” זאל ער ברענגען די און די.

Mitzvah 73: Vidui

די דריי און זיבעציגסטע מצוה איז להתוודות לפני השם כל חטא שיעשה אדם – אז נאכדעם וואס א מענטש טוט אן עבירה זאל ער teshuvah טון דורך זאגן vidui.

און די vidui איז אמאל א חלק פון די korban – ווען מ’דארף ברענגען א korban. אבער ס’איז אויך דא ווען די mitzvah צו זאגן vidui איז שלא בשעת א korban, שנאמר “והתוודו את חטאתם אשר עשו” – ס’מיינט צו זאגן אז די vidui איז נישט דוקא נאר ביי א korban.

Korbanos for Purification from Tumah

Mitzvah 74: להקריב הזב – א מענטש וואס האט די tumat zivah דארף makriv זיין א korban אחר שיטהר, שנאמר “ואחר יטהר הזב.”

און די זעלבע זאך א zavah – א פרוי וואס האט א tumat zivah דארף makriv זיין א korban אחר שתטהר, שנאמר “ואם טהרה מזובה” זאל זי makriv זיין די korban.

א yoledes אויכעט – אחר שתטהר דארף זי ברענגען א korban, שנאמר “ובמלאת ימי טהרה” זאל זי ברענגען.

און אויך די זעלבע זאך א metzora – אחר שיטהר דארף ער ברענגען א korban, שנאמר “וביום השמיני.”

Mitzvah 76: Maaser Beheimah

לעשר – אז א מענטש זאל נעמען זיין צענטע beheimah און ער זאל עס אוועקגעבן פאר hekdesh, שנאמר “כל מעשר בקר וצאן כל אשר יעבור תחת השבט יהיה קדש.”

Mitzvah 79: Bechor Beheimah and Pidyon HaBen

לקדש בכור בהמה טהורה – אז מ’זאל makrish זיין די bechoros, שנאמר “כל הבכור.”

אויסער א bechor beheimah איז אויך דא א bechor adam – דארף מען אויסלייזן, שנאמר “פדה תפדה”, עס ווערט אנגערופן pidyon haben. “ופדויו מבן חודש”, “לי כל בכור פטר כל רחם.”

שנאמר “פטר חמור תפדה בשה” – זאלסט אויסלייזן מיט א שעפסל און געבן דאס שעפסל פאר’ן kohen.

Arifas Peter Chamor

און די נעקסטע mitzvah איז אז א peter chamor, אויב האט מען עס נישט אויסגעלייזט מיט א שעפסל, דארף מען עס אפ’האקן די קאפ – שעכטן דורך arifah, לערוף פטר חמור, שנאמר “ואם לא תפדה וערפתו.”

Mitzvah 83: Bringing Korbanos on the First Regel

להביא כל קרבנות שיש לו לאדם, חובה ונדבה, ברגל ראשון שפגע בו.

ווען א מענטש האט korbanos – ער האט menadiv געווען, אדער ער איז mechuyav ווייל ער האט געטון אן עבירה – איז דא א mitzvah אז די ערשטע yom tov וואס ס’מאכט זיך אים זאל ער ברענגען די korbanos, שנאמר “ובאת שמה והבאתם שמה” די korbanos. ס’רעדט זיך אין Eretz Yisroel.

—

מיר האבן אויסגערעכנט די ערשטע 83 mitzvos aseh.