פרק ה׳ פון הלכות שביתת יום טוב לערנט די דינים פון הוצאה און תחומין ביום טוב. הגם הוצאה איז מותר אפילו שלא לצורך, איז דא הגבלות: מ׳טאר נישט טראגן גרויסע משאות כדרך שעושה בחול, מ׳דארף משנה זיין די דרך, און ס׳איז דא פרטי דינים וואס מען מעג שיקן משלוח מנות. די צווייטע העלפט פון די פרק באהאנדלט די כללים פון תחומין ביום טוב – ווי חפצים, בהמות און פירות גייען נאך די בעלים׳ס תחום, מיט אינטערעסאנטע חילוקים צווישן פארשידענע סוגים פון בעלות און שותפות, אריינגערעכנט דער חידוש אז א לעבעדיגע בהמה קען מען נישט צעטיילן ווייל יעדע אבר יונק פון אלע אנדערע אברים.