דער בעש״ט באלייכט אז אין יעדן ווארט ליגן דריי לעוועלס: עולמות (די פיזישע וועלט), נשמות (די טיפערע פסיכאלאגישע און רוחניות׳דיגע שכבות), און אלוקות (די געטליכע פלאן). ווען מיר רעדן מיט א מענטש אדער דאווענען, דארפן מיר פארשטיין אז איין ווארט עפנט גאנצע עולמות — אבער דאס שאפט א פראבלעם: ווי האלט מען פאקוס אן זיך צו פארלירן אין אלע דעטאלן? דער תירוץ איז אז מ׳דארף האבן א באלאנס צווישן הרחבה (ברייטערן די פארשטאנד) און צמצום (צוריקקומען צו די הויפט נקודה), און דורך אמונה שלימה — גלייבן אז אלעס איז פארבונדן — קען מען נוצן די עולמות צו טרעפן אמת׳ע לייזונגען.