דער שיעור באהאנדלט די פונדאמענטאלע פרייהייט וואס תורה-לימוד גיט: אז יעדער איד קען אליין לערנען און פסק׳נען הלכה, און אז קיינער קען נישט דיקטירן פאר א צווייטן וואס די תורה מיינט. ס׳ווערט געוויזן ווי דאס ארבעט למעשה אין הלכה און אין מחשבה, און אז די אידישע אנארכיסטישע סיסטעם איז אמת׳דיג פרייער ווי די וועלטלעכע געזעלשאפט. דערנאך ווערן פארגעשטעלט זעקס פארשידענע פשטים אין מתן תורה — פון ברית און שבועה ביז דער רמב״ם׳ס עפיסטעמאלאגישער שיטה און דער חסידיש-קבלה׳דיגער פארשטאנד פון צוריקגיין צום שורש.