דער שיעור לערנט הלכות חמץ ומצה פרקים ז’-ח’ אין רמב”ם, מיט א פאקוס אויף הסיבה און ד’ כוסות אלס ביטויים פון דרך חירות. ס’ווערט באהאנדלט די מחלוקת צווישן רמב”ם און רש”י וועגן וואס איז מרור – צי ס’איז ספעציפישע מינים אדער יעדע ביטערע גראז, און די שאלה צי חרוסת איז א מצוה בפני עצמה אדער נאר א חלק פון סיפור יציאת מצרים. אויך ווערט געקלערט די יסודות פון די לשונות “הגדה” און “סיפור” און וויאזוי די פיר כוסות און הסיבה ווייזן חירות דורך מאכן א סדר און נעמען צייט.