הלכות עבודה זרה פרק י’ באהאנדלט די דינים פון “לא תכרות להם ברית” און “לא תחנם”. דער רמב”ם לערנט אויס פון “לא תחנם” דריי איסורים: נישט רחמנות האבן אויף עובדי עבודה זרה בשעת מלחמה, נישט געבן זיי חניה בקרקע (פארקויפן/פארדינגען קרקע אין ארץ ישראל), און נישט זאגן זייער שבח. ס’איז דא א חילוק צווישן עובדי עבודה זרה און מינים ואפיקורסים מישראל, און ווען יד ישראל תקיפה טאר מען נישט לאזן קיין גוי אין ארץ ישראל אויסער ער איז מקבל שבע מצוות בני נח און ווערט א גר תושב.