פרק ה’ אין הלכות עבודה זרה באהאנדלט די דינים פון א מסית – איינער וואס רייצט אן אנדערע אידן צו דינען עבודה זרה. דער רמב”ם לערנט אויס אז א מסית באקומט סקילה אפילו אויב דער מוסת האט נישט טאקע געדינט עבודה זרה, און אז מען דארף אים כאפן מיט ערמה דורך אונטערשטעלן עדים. ווייטער ווערן באהאנדלט די דינים פון א נביא שקר און נביא המתנבא בשם עבודה זרה, און די איסורים פון נשבע זיין בשם עבודה זרה און דערמאנען שמות עבודה זרה.