אין דעם שיעור לערנט מען רמב”ם הלכות עבודה זרה פרק ד’ וועגן עיר הנדחת און מסית ומדיח. די הויפט נקודות זענען: די תנאים ווען א שטאט באקומט דין עיר הנדחת (מוז זיין צוויי מדיחים פון דער זעלבער שטאט, מינימום הונדערט מענטשן, ביז רוב שבט), די פראצעדור פון בית דין הגדול וואס שיקט שליחים צו אונטערזוכן און תלמידי חכמים זיי מחזיר בתשובה זיין, און די דינים פון הריגה בסייף פאר די מודחים און סקילה פאר די מדיחים. אויך ווערט באהאנדלט די דינים פון שלל עיר הנדחת, אז מען פארברענט אלע נכסים, און די ספעציעלע דינים פון הקדשות, תרומה, מעשר שני און כתבי הקודש וואס געפינען זיך אין דער שטאט.