אין דעם שיעור לערנט מען רמב״ם הלכות שבת פרק י״ב וואס באהאנדלט די מלאכות פון מבעיר (אנצינדן) און מכבה (אויסלעשן), און די אב מלאכה פון הוצאה מרשות לרשות. די הלכות פון מבעיר ארבעטן אנדערש ווי אנדערע מלאכות – דער שיעור איז כל שהוא, און עס איז נאר חייב ווען מ׳טוט עס צורך לאפר (פאר די אש אדער אייפער), נישט בדרך השחתה. ביי הוצאה לערנט מען די דינים פון טראגן ד׳ אמות ברשות הרבים, אז מען דארף האבן אן עקירה און הנחה, און די חידוש אז מען קען טראגן דורך אסאך מענטשן ווען יעדער איינער טראגט נאר אין זיינע ד׳ אמות, מיט א מחלוקת רמב״ם און ראב״ד צי דאס איז מותר לכתחילה אדער נאר בשעת הדחק.