אין דעם שיעור לערנט מען רמב״ם הלכות ברכות פרק י״א וועגן ברכת המצוות. דער רמב״ם קלערט אויס די נוסח פון ברכות המצוות, דער חילוק צווישן מצוות חיוביות און מצוות קיומיות (ווי מזוזה און מעקה), און ווען מען זאגט “לעשות” קעגן “על”. ס׳ווערט אויך באהאנדלט די שיטה אז ברכות אויף מצוות דרבנן זאגט מען “וצונו” ווייל “לא תסור מן הדבר אשר יורוך”, די דינים פון שהחיינו אויף מצוות, און דער כלל אז ספק ברכות להקל – מען זאל זיך היטן פון ברכה שאינה צריכה אבער ירבה בברכות הצריכות.