פרק ה’ פון הלכות חמץ ומצה לערנט אויס די יסודות פון וואס איז חמץ: נאר די חמשת מיני דגן קענען ווערן חמץ, און נאר מיט וואסער (נישט מי פירות). דער פרק גייט ווייטער מיט די דינים פון בישול און לישה – ווען מ’טאר קאכן חיטים און קמח, די חששות פון חימוץ, און די חיוב פון “ושמרתם את המצות” צו היטן די תבואה פון וואסער. צום סוף ווערן געברענגט די הלכות פון לישת עיסה: מיט וועלכע וואסער מ’טאר לושן, אז מ’טאר נישט מאכן צורות אין די מצות, און די דינים פון לישה מיט מי פירות און שמן.