דער שיעור גייט דורך רמב"ם הלכות מגילה, פרק א', הלכות ד'–י"ד, מיט א פאקוס אויף די פארשידענע זמנים פון קריאת המגילה: דער חילוק צווישן כרך (מוקף חומה מימות יהושע בן נון, ליינט ט"ו), עיר (ליינט י"ד), און שושן הבירה אלס יוצא מן הכלל — און דער טעם פארוואס מ'רעכנט מימות יהושע בן נון, כדי לחלוק כבוד לארץ ישראל וואס איז חרב געווען אין די צייטן פון פורים. דערנאך ווערט באהאנדלט דער דין פון בני כפרים וואס זענען מקדים ליום הכניסה, דער דין פון עשרה ביי מקדימין, דער חילוק צווישן כפר און עיר (עשרה בטלנים), און דער דין אז בזמן הזה ליינט מען נאר בזמנו. צום סוף ווערן דורכגעלערנט די הלכות פון בן עיר שהלך לכרך, ספק כרך, און ווען פורים פאלט אויס שבת — אז מ'איז מקדים די קריאה צו ערב שבת און מ'איז דורש בהלכות פורים אין שבת כדי להזכיר שהוא פורים.
ההיפוך משושן לירושלים
מקום קריאת בני הכפרים
עוד גמרא על תקנת מגילה והסכמת ב"ד שלמעלה
ואודות החייבים במגילה - נשים עבדים גרים קטנים
ועל נוסח הברכות
מצוות חנוכה ומגילה והלכות חלוקות
ביאור מקור מצוות מגילה, ברמב"ם שהוא דרבנן בעלמא, ומקורות התלמודים שמשמע שהוא יותר מזה