מצוות לא תעשה א – קכב – תמלול

Mitzvos Lo Sa’aseh – Shiur on Hilchos Avodah Zarah

Introduction

The chevra have said that we need to speak more with the olam, so I’m thinking about that. But the mitzvos lo sa’aseh we can discuss, because everyone is quite familiar with the mitzvos lo sa’aseh.

There’s an interesting thing to think about regarding the division. The list is going to be inside the sefer, and it’s not divided into mitzvos aseh and mitzvos lo sa’aseh – it goes according to the categories of the mitzvos. But by the list, the Rambam built it on the Gemara, which divides mitzvos aseh and mitzvos lo sa’aseh. So it becomes a bit funny, because many are very connected to the previous ones.

Perhaps he places the lo sa’aseh for what is more chashuv. Just like the Rambam explains that ahavah is more chashuv than yirah – whether it’s positive or negative, it makes sense. There are those who say that mitzvos lo sa’aseh are more chashuv. There’s such a machlokes.

There’s something, a Torah, about why mitzvos lo sa’aseh are more chashuv – because it’s about machshavah? There’s something like this. Such a thing that one doesn’t do, it has to do with the Torah being silent. But not doing is greater than doing. When one does, one is migdal, and when one doesn’t do, it’s einsam.

—

Mitzvah 1: The Prohibition Against Believing in Another Deity

The Rambam says: “Shelo l’ha’alos al machshavah she’yeish sham eloha zulasi Hashem” – that one should not entertain the thought that there is any deity other than the Creator, that there is another koach besides the Creator.

This is the opposite of the first mitzvas aseh. To understand what it means, we already gave it over last week.

The Significance of “L’ha’alos al Machshavah”

When he says “lo l’ha’alos al machshavah,” the word “l’ha’alos” refers to machshavah. This is interesting, because “l’ha’alos” is the machshavah that is within a person’s control.

I think it means the same thing. It might be that when one learns the halachos, the first mitzvah is explained more. We’ll try next week to understand what he means, because it’s a puni mitzvah – it’s a mitzvah b’machshavah. It’s not a mitzvah of actions and the like; it’s a mitzvah not to believe in another god.

It even looks like less than believing – it doesn’t say “efshar” here. “Lo sa’aleh al machshavah” means believing, that’s how he explains it.

Why “Machshavah” and Not “Lada’as”

The reason why it says “lo sa’aleh al machshavah” and not “lada’as” is because the Rambam holds that there’s a chiluk between yediah and thinking. Avodah zarah he calls “hiluch machshavah” – he calls it in other places “dimyon” or “hirhur.”

There’s a “hiluch machshavah,” which doesn’t mean during the act of thinking.

Let me explain what it means, l’fi da’ati, and l’fi emes as well. The Rambam has an explicit klal that one cannot think a false thing, one cannot know a false thing. One cannot tell someone, even the word “lada’as” – there is a mitzvah “leida she’yeish matzui rishon” – one cannot say a mitzvas lo sa’aseh “shelo leida she’yeish matzui acher,” because that doesn’t make sense anymore. “Da’as” is by definition a true thing.

So the way to express a false thing is to say: it can occur to you, you can think it, but it’s not true at all. Or you can think, but you cannot know, you cannot believe. One cannot know or believe in avodah zarah, according to the derech of the Rambam.

He says that “lo sa’aleh al machshavah” doesn’t mean not to think about it, rather it means not to make such a conclusion. He doesn’t say the lashon “lo sa’aleh al machshavah,” but if it had said “lada’as,” it would have already meant that this is true, because “lada’as” means knowing things as they are. “L’ha’alos al machshavah” means thinking about things that are not real. But it doesn’t mean the act of thinking itself, because the act of thinking is part of arriving at the truth – it’s through being misbonan in machshavah. So in order to arrive at the truth, one can pass through machshavah. But as long as you don’t have a bad conclusion, that’s not the lav.

You’ll also see, the Rambam does have an issur of thinking – the issur of “lo sasuru,” the “lo sifnu,” which we’ll see soon. But in any case, the mitzvah here is certainly that the issur is not to think, but rather to believe, to mean it.

—

Mitzvah 2: Making an Idol for Oneself

Mitzvah 2 is already an action – “lo sa’aseh pesel” – not making an idol, a getchke, a pesel.

“Lo ya’aseh b’yado” – the issur is on the one who makes it, and on the one who orders someone to make it for him. “Lo ya’aseh l’acherim, shene’emar ‘lo sa’asun lachem pesel.'”

This means both if you make it for a goy or for another Yid even, and both the orderer and the one you tell – both are over.

And this is assur to make avodah zarah even for others.

Clarifying “B’yado” – For Oneself

What’s the chiluk between pesel and avodah zarah? You said “shelo ya’aseh b’yado.”

“Ya’aseh b’yado” means for himself. I didn’t say that then. Mitzvah 2 means for oneself, and others shouldn’t make for him. That means taking some cheifetz and bringing it up on a cheifetz.

No, no, no, no, that’s simple. Mitzvah 2 is when one makes for oneself. There are two ways of making for oneself: I can make al yedei atzmi, and I can make al yedei shaliach.

—

Mitzvah 3: Making an Idol for Others

Mitzvah 3 is when I don’t make for myself at all – I only make for a goy.

What’s the chiluk between pesel and avodah zarah? That pesel means any form, and avodah zarah is when one serves it?

No, again, the chiluk is about who one makes it for. What it said “la’asos b’yado” didn’t mean for others. I explained it with the context. It means la’asos l’atzmo, whether b’yado or al yedei acherim. And here it means la’asos l’acherim – the act of making itself.

Shelo la’asos avodah zarah l’acherim. You might be right that the lashon here says avodah zarah, because it’s already not there. You make for someone else, you don’t know what the other person will do. You know it’s a pesel. If it’s just a pesel, then maybe not. It has to be l’shem avodah zarah. I think you’re writing precisely. Not sure.

—

Mitzvah 4: Making Decorative Images

Shelo la’asos tzuros l’noi – even if one doesn’t worship them – making forms of the creations that were made l’shem shamayim, shene’emar “lo sa’asun iti elohei kesef.”

—

Mitzvah 5: The Prohibition of Bowing

Shelo l’hishtachavos l’avodah zarah. The issur is on hishtachavah, even if the way of its worship is not through hishtachavah. Because the next mitzvah will be doing any type of avodah that is accepted by that avodah zarah. But hishtachavah, even if it’s not accepted by that avodah zarah, there’s a general issur on hishtachavah to that avodah zarah.

Why Specifically Bowing?

You know why? Because Hashem said “lo sishtachaveh lahem.” This is a din of yichud l’Hashem, not a din of not doing avodah. Or like “lo yihyeh lecha elohim acherim al panai” – such a type of bechina. This is not about that getchke. That getchke doesn’t like bowing, what’s the difference? But now you’re bowing to someone else who is not Hashem.

Interesting why only hishtachavah. Hashem didn’t say the same thing about tefillah or korbanos. No, hishtachavah alone. There is, I know. We need to look perhaps in the mitzvos. Good kasha, I don’t know. We need to look perhaps in the mitzvos. We’re going to see, we’re holding by learning hilchos avodah zarah.

—

Mitzvah 6: Serving in Its Accepted Manner

Shelo la’avod avodah zarah b’dvarim she’darkah l’avod bahem. Whatever the avodah zarah’s minhag is that one serves that avodah zarah, it’s assur even if it’s not the derech avodah she’b’kedushah, shene’emar “lo sa’avdem.”

—

Mitzvah 7: Passing Children to Molech

Shelo l’ha’avir l’Molech. One shouldn’t do the issur of passing one’s children to Molech, whatever that meant – this is also part of hilchos avodah zarah. Shene’emar “u’mizaracha lo sitein l’ha’avir l’Molech.”

—

Mitzvah 8: The Practice of Ov

Shelo la’asos ma’aseh ov. This is a type of avodah of avodah zarah that has to do with kishuf. This is also an inyan of avodah zarah. The Rambam puts here the inyanim of avodah zarah.

—

Mitzvah 9: The Practice of Yidoni

Shelo la’asos ma’aseh yidoni is another type of avodah zarah.

—

Mitzvah 10: Turning After Avodah Zarah

Shelo lifnos achar avodah zarah. What this “lifnos” is, if I remember correctly, means learning the sefarim of the avodah zarah, or being misbonan in the avodah zarah.

—

Mitzvah 11: Erecting a Matzevah

Shelo l’hakim matzevah. One shouldn’t erect a matzevah, even if one doesn’t erect it for avodah zarah. But because the derech avodah is an avodah zarah that one erects matzevos, one shouldn’t erect it even if one means it l’shem shamayim, it seems. As it says a pasuk, shene’emar “v’lo sakim lecha matzevah.”

—

Mitzvah 12: Placing a Stone for Bowing

Shelo litein even maskis. As it says in the pasuk “v’even maskis lo sitnu b’artzechem.” I think the issur is to bow – one shouldn’t bow on a stone, even if it’s not for avodah zarah.

You’re saying differently than what the Rambam said. I can be that you’re right halachically, but I’m saying what the Rambam said – that one may not make. “Litein” means to make, to give, to place. Nu nu, we’ll learn inside, we’ll see.

—

Mitzvah 13: Planting Trees in the Mikdash

Shelo lita ailan b’Mikdash. Shene’emar “lo sita lecha asheirah kol eitz.” One may not plant any trees in the makom haMikdash. Eitzah u’mizbe’ach l’Hashem Elokecha.

—

Mitzvah 14: Swearing by Avodah Zarah

Shelo l’hishava b’avodah zarah l’ovdeha. When one wants to swear to an oved avodah zarah, one shouldn’t swear b’shem of avodah zarah. V’lo mashbi’in osam, shene’emar “v’shem elohim acherim lo sazkiru.”

The Dual Prohibition

“Mashbi’in osam” – this means both that you shouldn’t swear to that goy by his getchke, or you shouldn’t make him swear. That means, a person has a sichsuch with a goy, and the goy… You know the ne’emanus of the goyim is only if he swears by the name of avodah zarah – the Yid may not swear by the name of avodah zarah, or tell the goy to swear by the name of avodah zarah.

What does one do then if one wants to… The Rambam says one should make kinyanim with a goy, because there’s no way out.

I learned earlier that one lends him with ribbis. What happens if he doesn’t want to pay and questions about shevuah begin? No, a goy one cannot trust with a shevuah. One could trust him perhaps if he would swear by his god, but one may not let him swear by his god. So, it’s stuck. I don’t understand, one shouldn’t let him. One may not be mashbia him – you may not demand from him a shevuah. We’ll see when we learn the halachos.

—

Mitzvah 15: Inciting the Masses

Shelo l’hadiach bnei Yisrael achar avodah zarah. Not to persuade, to be meisis, shene’emar “v’lo yasimcha pach v’zos avodah zarah l’hadiach.”

—

Mitzvah 16: Inciting an Individual

The next one, shelo l’hasis adam mi’Yisrael achar avodah zarah. Shene’emar “meisis lo sosif v’lo sechaseh alav.”

What’s the chiluk between meisis and madiach? I don’t know. We’ll see when we learn hilchos avodah zarah.

—

Mitzvos 17-19: The Special Laws Regarding a Meisis

Mitzvah 17: Not to Love the Meisis

Shelo le’ehov ha’meisis. One shouldn’t love the meisis. This is an avodah zarah, it seems. To love. “Lo soveh lo.” There are four issurim on a meisis.

Mitzvah 18: Not to Abandon Hatred

Shelo la’azov ha’sinah la’meisis. One shouldn’t let up. So, mitzvah 17 means that every Yid there’s a mitzvah to love, a meisis there’s a mitzvah, an issur to love. And not only is there an issur not to love him, there’s even an issur to hate him a little bit. Shelo la’azov ha’sinah la’meisis – not to let up from the hatred of the meisis, shene’emar “v’lo sishma eilav.”

So, “lo sishma eilav” comes into the scene. We’ll see when we learn hilchos avodah zarah. So I remember the midrash that the Rambam brings. V’lo safik alav es chamascha b’chol levavcha – that means, this is a way how I consider it: one has a Yid, everyone has to love him, and I don’t love him, and everyone may not hate him, and I specifically don’t… Yes, it’s halachos, it’s not letting up from the hatred.

So sometimes one catches himself with a hirhur – maybe I should love this Yid? No, it shouldn’t be.

Mitzvah 19: Standing by His Blood

Furthermore, tishlach lo hatzalah l’ma’aseh, ela omeid al damo – that one should have him judged, as it comes to him, already. But at least, I love him, in general as one sees.

Mitzvos 20-21: Laws Regarding the Meisis (One Who Incites to Idolatry)

נאך א זאך: שלא לעזוב שנאה למסית – מ’זאל נישט נאכלאזן די שנאה פאר’ן מסית, שנאמר “לא תשמע אליו”. ס’איז דא די זוהר “לא תשמע אליו” קעגן א מסית.

און מ’זעט ווי מ’לערנט אהבת ישראל, און אזוי ווי דער מדרש וואס דער רמב”ן ברענגט “צריך אדם לאהוב את חבירו כגופו” – וואס הייסט דאס? יעדער איד דארף מען ליב האבן, און יעדער איד טאר מען נישט פיינט האבן. יא, ס’איז דא הלכות מ’זאל נישט נאכלאזן די שנאה. אבער ס’כאפט זיך אריין א מסית דא – אפשר זאל מען דעם מסית יא ליב האבן? ניין, מ’זאל נישט.

שלא להציל המסית אלא עומד על דמו – מ’זאל אים פארמשפט’ן אזוי ווי ס’קומט זיך אים, שנאמר “ולא תחוס עינך עליו”.

שלא ילמד המוסת זכות על המסית – דער מענטש וועמען דער מסית האט געוואלט מסית זיין צו עבודה זרה זאל נישט מלמד זכות זיין אויף דעם מסית, שנאמר “ולא תחמול”.

שלא ישתוק המוסת מללמד חובה על המסית אם יודע לו חובה – דער מוסת זאל זיך נישט איינהאלטן פון מלמד זיין חובה אויב ער ווייסט א וועג צו מלמד זיין חובה, שנאמר “ולא תכסה עליו”.

מ’האט דא פינף מצוות וואס מיינט איין זאך: גיין בכל חומר הדין אנטקעגן דעם מסית. און נישט נאר בכל חומר הדין, נאר אויך דער עולם זאל וויסן אז ס’איז אלץ דא די ענין פון אהבת ישראל און די אלע ענינים – יעדער איד, אפילו ווען ער איז א משפט, אפילו בדיני נפשות, זוכט מען אים זכות וכו’. אבער א מסית נישט. מ’דארף נאר וויסן די הלכה ביי די אלע אידן וואס זענען מסית’ס צו אלע מיני עבודה זרה’ס, אז דאס איז די הלכה פון זיי.

—

Prohibitions Related to Idolatry and Its Property

Mitzvah 22: Benefiting from Ornaments of Idolatry

שלא להנות בתכשיטי עבודה זרה – אויב מ’האט אן עבודה זרה וואס מ’דינט, און מ’האט ארויפגעלייגט דערויף שיינע תכשיטין, טאר מען נישט ניצן די הנאה, שנאמר “ולא תחמוד כסף וזהב עליהם”. “עליהם” מיינט וואס ליגט אויף די עבודה זרה.

אין ספר חובת הלבבות געלערנט אין די שבת אז ס’איז דא דארט אין די מדרש אז “ולא תחמוד” מיינט נאר מיט די הארץ, נישט גלוסטן. אבער דו מיינסט אז גלוסטן מיינט נאר מיט די הארץ – די המשך פון די פסוק איז “ולקחת לך”. אזוי ווי זיי האבן געלערנט אז “ולא תחמוד” מיינט נאר אויב דו טוסט א מעשה און דו באקומסט עס.

Mitzvah 23: Rebuilding an Ir HaNidachas

שלא לבנות עיר הנדחת לכמות שהיתה – מ’איז מחריב אן עיר הנדחת, זאל מען עס נישט צוריקבויען אין די זעלבע וועג ווי ס’איז געווען פארדעם, שנאמר “ולא תבנה עוד”. עס דארף בלייבן א זכר.

מ’גייט אין ארץ ישראל, טרעפט מען עס – ס’זאל בלייבן חרב. ס’איז דא אסאך תל’ס. וואס איז א תל? א חלק פון זיי זענען עיר הנדחת. עס דארף בלייבן אזוי ווי יריחו – ס’איז געבליבן א זכר אז מ’זאל וויסן. “תל עולם לא תבנה עוד” – דאס איז די לשון הפסוק. און ס’שטייט “והיתה תל עולם לא תבנה עוד” אויף עיר הנדחת.

Mitzvah 24: Benefiting from Property of Ir HaNidachas

שלא להנות בממון עיר הנדחת – אלע געלט פון עיר הנדחת איז חרם, מ’דארף עס מאבד זיין. מ’טאר נישט הנאה האבן פון קיין שום געלט פון עיר הנדחת, שנאמר “ולא ידבק בידך מאומה מן החרם”.

Mitzvah 25: Benefiting from Idolatry Itself

שלא להנות בעבודה זרה ובכל משמשיה ובזבחה – נישט הנאה האבן פון די עצם עבודה זרה, אדער פון די משמשי עבודה זרה. וואס הייסט משמשיה? ס’מיינט נישט די מענטשן, ס’מיינט סתם די קלייד תשמישו, אדער די תקרובת שלה – מענטשן האבן מקריב געווען דערויף זאכן, אדער געברענגט דערפאר עסן, אדער יין שנסכו לה, אדער יין וואס מ’האט גענסך’ט צו דעם, שנאמר “ולא תביא תועבה אל ביתך”.

—

False Prophecy

Mitzvah 26: Prophesying in the Name of Idolatry

שלא יתנבא בשמה – א מענטש זאל נישט זאגן זאכן בשם עבודה זרה, אז די עבודה זרה האט אים געזאגט, שנאמר “ואשר ידבר בשם אלהים אחרים”. מען רעדט בעיסיקלי אויסער די איסור רעליגיע, ווייל ער איז נישט בעצם א נביא. אדער אויסער – מען זאל אויך נישט זיין קיין בעל דמיון, און אויב ער האט יא געהאט אזא דמיון, זאל ער עס נישט זאגן.

Mitzvah 27: False Prophecy in Hashem’s Name

שלא להתנבא בשקר – נישט מתנבא זיין בשקר, דאס הייסט זאגן בשם השם עפעס וואס דער אייבערשטער האט אים נישט געזאגט, שנאמר “אשר יזיד לדבר דבר בשמי אשר לא צויתיו”.

Mitzvah 28: Listening to a False Prophet

און די נעקסטע מצוה איז נישט נאר דער מענטש וואס זאגט זאכן בשם עבודה זרה טאר נישט, נאר קיינער טאר נישט אויסהערן דער וואס איז מתנבא בשם עבודה זרה, שנאמר “ולא תשמע אל דברי הנביא”. ס’מיינט נישט סתם נישט הערן, ס’מיינט נישט פאלגן – גיין אין זיינע דרכים.

Mitzvah 29: Not Fearing the False Prophet

לא נמנע מהריגת נביא השקר ולא נירא ממנו – אזא נביא שקר דארף מען אים הארגענען, און מען זאל זיך נישט צוריקהאלטן פון אים הארגענען, און מען זאל נישט מורא האבן פון אים, שנאמר “לא תגור ממנו”.

דער רמב”ם זאגט אז ווייל מענטשן וועלן אסאך טראכטן, אפשר דאך ווייסט ער וואס ער רעדט.

—

Practices Connected to Idolatrous Customs

Mitzvah 30: Following Idolatrous Customs

שלא ללכת בחוקות עבודה זרה ולא במנהגותם – מען זאל זיך נישט פירן מיט די חוקות און די מנהגים פון עבודה זרה, שנאמר “לא תלכו בחוקות הגוי”. ס’איז זייער וויכטיג – עבודה זרה, און אפילו סתם מנהגים זאל נישט גיין מיט די עבודה זרה גארטל.

—

Sorcery and Divination

Mitzvah 31: Kosem (Divination)

שלא לקסום – מ’זאל נישט מאכן קיין סארט כישוף וואס הייסט קסם, שנאמר “לא ימצא בך… קוסם קסמים”.

Mitzvah 32: Me’onen (Auspicious Times)

שלא לעונן – נישט טון די סארט כישוף וואס זאגט געוויסע זאכן ווען צו טון, וועלכע צייט איז גוט אדער שלעכט פאר וואס, שנאמר “לא תעוננו”.

Mitzvah 33: Menachesh (Omens)

שלא לנחש – אויך איז אן אנדערע סארט פון כישוף פון סימנים, טון זאכן לויט סימנים, שנאמר “לא תנחשו”.

Mitzvah 34: General Sorcery

שלא לכשף – א כלליות’דיגע איסור אויף כישוף, שנאמר “לא ימצא בך… מכשף”.

Mitzvah 35: Chover Chaver

שלא לחבר חבר – נאך א סארט כישוף. פון די אלע זאכן האט מען געזען אין הלכות עבודה זרה, שנאמר “וחובר חבר”.

Mitzvah 36: Consulting an Ov

שלא לשאול באוב – פרעגן שאלות דורך עפעס א סארט כישוף, שנאמר “ושואל אוב”.

ס’איז דא אן איסור צו מאכן אן אוב – יעצט קען מען זען אז חוץ פון די איסור פון טון די אוב, די מעשה אוב, איז דא אן איסור צו מאכן שאלות באוב.

Mitzvah 37: Yidoni

שלא לעשות מעשה ידעוני. ס’איז אינטערעסאנט פארוואס ער צעטיילט אוב וידעוני פון די אנדערע כשפים. אבער די חילוק פון לשאול און לעשות איז קלאר – לעשות איז די מעשה, און מ’טאר נישט פרעגן דעם בעל אוב און בעל ידעוני.

Mitzvah 38: Inquiring of the Dead

שלא לשאול בחלומות המתים – מ’טאר נישט פרעגן שאלות אין חלום פון די מתים, שנאמר “ודורש אל המתים”. ס’איז אן אינטערעסאנטע איסור.

—

Cross-Dressing and Idolatrous Practices

Mitzvos 39-40: Lo Yilbash

שלא תעדה אשה עדי איש – א פרוי זאל נישט אנטון מלבושים פון אן איש, שנאמר “ולא ילבש גבר שמלת אשה”. און די נעקסטע איז פארקערט – דער איש זאל נישט אנטון עדי אשה, שנאמר “לא יהיה כלי גבר על אשה”.

און דער רמב”ם איז גלייך מסביר: ווי קומט עס דא אריין אינמיטן רעדן וועגן כישוף און עבודה זרה? “לפי שזהו מנהג עובדי עבודה זרה”, און ער ברענגט מפורש “בספרי עבודותם”.

אינטערעסאנט אז דא איז א קוואוט פון “ספרי עבודותם” – ס’איז דא אסאך הייליגע ספרים, אבער שוין גלייך אין די מצוות לא תעשה, אין די אנהייב רמב”ם, ווערט געקוואוט א ספר פון עבודה זרה. ער מיינט “ספרי עבודותם” – ער מיינט די ספרים פון די עובדי עבודה זרה.

דער פוינט איז, דער רמב”ם זאגט ווייטער, דאס איז געווען דער מנהג פון עבודה זרה, און די איסור איז וועגן עבודה זרה.

Mitzvah 41: Shaatnez

אויך שעטנז, זאגט דער רמב”ם, שעטנז איז אויך קאנעקטעד צו עבודה זרה: “שלא ללבוש שעטנז, כמו שלובשין כומרי עבודה זרה”, שנאמר “לא תלבש שעטנז”.

Mitzvah 42: Hakafas HaRosh

שלא להקיף פאת ראש – אויך אפשערן די פאות הראש איז אויך אן איסור, און ס’איז אויך קאנעקטעד צו עבודה זרה, מען זאל נישט טון כמעשה עבודה זרה, שנאמר “לא תקיפו פאת ראשכם”.

מען זאל נישט מאכן אזא פאה, נישט מאכן א רינגל פאה – איז א מנהג פון עובדי עבודה זרה, “כומרי עבודה זרה”. ס’איז דא כומרים, ס’איז דא עובדים – דאס זענען אנדערע חברה.

Mitzvah 43: Hashchasas HaZakan

שלא להשחית כל הזקן כעובדי עבודה זרה, שנאמר “ולא תשחית את פאת זקנך”.

די עובדים אלע זענען משחית זייער בארד, אבער די הקפת פאה מאכן נאר די פריסטס, די כומרים.

Mitzvah 44: Hisgodedus

שלא להתגודד כעובדי עבודה זרה, שנאמר “ולא תתגודדו”.

וואס איז דאס? זאגט דער רמב”ם, “גדידה” איז “שריטה אחת” – דאס מיינט עפעס משחית זיין די בשר אלס חלק פון אבילות.

Mitzvah 45: Settling in Egypt

שלא לשכון בארץ מצרים לעולם – די מצוה אז מ’זאל זיך נישט באזעצן און וואוינען בקביעות אין מצרים, שנאמר “לא תוסיפון”.

פארוואס? ווייל מצרים זענען דינים על עבודה זרה. אזוי זאגט דער רמב”ם, לייגט ער עס גלייך לעבן עבודה זרה. עס שטייט נישט ליד על עבודה זרה, אבער אזוי זעט אויס דא.

שלא לתור אחר מחשבות הלב וראיית העינים.

The mitzvah is that one should not settle and dwell permanently in Mitzrayim, as it says “lo sosifu lashuv baderech hazeh od.”

Why does the Rambam place Mitzrayim next to avodah zarah? He positions it right next to avodah zarah. It’s not obvious that it’s about avodah zarah, but he sees it that way – “l’ma’an l’harchik mi’ma’aseihem hara’im,” to distance from their evil practices.

Following the Heart and Eyes

Mitzvah 47: Not to follow after the thoughts of the heart and the sight of the eyes. The Rambam places this after avodah zarah because he learns that “acharei l’vavchem” means minus – heresy. As the Rambam also says, “shelo lasur acharei machshavos halev u’r’iyas ha’einayim,” as it says “v’lo sasuru acharei l’vavchem v’acharei eineichem” – this means not following thoughts of avodah zarah or thoughts of znus. It’s similar to avodah zarah – “acharei eineichem.”

Laws Regarding the Seven Nations

Mitzvah 48: Not to make a covenant with the seven nations. Earlier we had the mitzvas aseh to wage war against the shiva amamin, and here the prohibition is not to make a bris with them, as it says “lo sichros lahem bris.”

Mitzvah 49: Not to allow anyone from the seven nations to live, as it says “lo s’chayeh kol neshamah.” This is again for the purpose of eradicating avodah zarah, basically.

Similarly, the next one is related. Mitzvah 50: Not to show mercy – not to have rachmanus on an oved avodah zarah, as it says “v’lo s’chanem.”

Mitzvah 51: Not to allow an oved avodah zarah to dwell in our land – not to let an oved avodah zarah live in Eretz Yisrael, as it says “lo yeishvu b’artzecha.”

Mitzvah 52: Not to intermarry with an oved avodah zarah – not to make shidduchim with them, as it says “v’lo sischatein bam.”

Ammon and Moav

Mitzvah 53: An Amoni and Moavi may never enter the congregation of Israel. An Amoni and Moavi should not marry a bas Yisrael, as it says “lo yavo Amoni u’Moavi b’kahal Hashem.”

It doesn’t say avodah zarah here – it says they have bad middos. Perhaps it’s also because they have bad middos, not doing lifnim mishuras hadin, I don’t know.

Look where we are now. Yes. It’s not really avodah zarah – it’s more the hilchos milchamah regarding the nations.

Regarding Amoni and Moavi – where does it actually say this in the Torah? Is it simply as a form of revenge because they mistreated the Jews? One needs to know.

No, it can’t be revenge. It could be that one shouldn’t have people with such bad genes, who are such shkatzim who aren’t makdim b’lechem u’v’mayim – who don’t offer bread and water.

Laws of Edomite and Egyptian Converts

Mitzvah 54: The halachah is not to distance the offspring of Eisav from the congregation except until three generations. For Amonim we said it’s forever, but zera Eisav is the opposite – it’s a lav that one should not… once three generations have passed, one should not be marchik them, as it says “lo s’sa’ev Adomi.” If an Adomi after a few generations wants to convert, one should accept him. It’s a lav against holding back from accepting him.

Mitzvah 55: Not to distance a Mitzri from entering the congregation except until three generations, as it says “lo s’sa’ev Mitzri.” Same thing – a Mitzri also… it’s an issur to be marchik him.

This is interesting, because every ger, everyone who comes to convert, we are marchik. Not to be marchik more than this. Marchik here means “lavo b’kahal Hashem” – regarding marriage.

It’s also interesting – this is after he has already become a kosher ger.

Yes, yes, wait. That’s how the halachah is.

But it’s essentially not accepting a ger from them?

One is mekabel geirim.

If one is mekabel geirim, he’s not a ger? One may not marry him?

That’s how the halachah states. It comes out that if someone proposes a shidduch to a Jew saying his great-grandfather was a Mitzri, if he says no, he’s a rasha because he’s saying no.

The rules and the ways of how one learns, how one paskens, to forbid him – what’s the problem? No one is paskening on him. L’ma’aseh no one marries him anyway.

It’s not a mitzvah that everyone should marry an Adomi, nu.

Yes, is it a mitzvah? Nu, nu.

What is he? Nu, what is he?

Laws of Warfare

Mitzvah 56: Not to offer peace to Ammon and Moav first at the time of war like other nations. Again, earlier we learned that when it’s a milchemes reshus one must begin with peace, but when waging war with Ammon and Moav one should not begin with peace, as it says “lo sidrosh shlomam v’tovasam.”

Bal Tashchis – Not Destroying Fruit Trees

Mitzvah 57: Not to destroy fruit trees. Also, once we’re already discussing milchamah, the last few are matters related to war. But in war one should not be mashchis. This goes into a long continuation. Because in war it says one may surround the city, or one may do what needs to be done, kill the people, but the trees one may not destroy.

And kal v’chomer is the reasoning – kal v’chomer means it’s not specifically in war, rather one may not destroy good things, as it says “lo sashchis es eitzah.”

Correct, this is another one of the halachos. It’s not that there was a hava amina one wouldn’t have known this. There was a hava amina to destroy the trees of the goyim – here we learn the mitzvah of bal tashchis, that even this one may not do.

Not Fearing in Battle

Nu, what is the mitzvah called? “Shelo yir’u anshei milchamah v’yifchadu mei’oyveihem b’sha’as milchamah” – that soldiers should not fear and be afraid of their enemies at the time of war, as it says “lo sa’arotz mipneihem v’lo sira’um.”

This is interesting – it doesn’t say that a thought of fear shouldn’t pass through one’s mind. Rather, one shouldn’t give in to the fear, not “give in to the pachad,” not follow the fear and let the fear rule over you. The mefarshim discuss this. But in general, the night is easy – one may not be afraid. When you go to war, chevra, you’re going to go to war, it’s a mitzvah to go to war when necessary, one may not be afraid. If one is afraid, he’s over a lav. It doesn’t say here that perhaps he doesn’t count it – I don’t understand.

Remembering Amalek

Mitzvah 59: “Shelo yasur mi’libeinu ma’aseh Amalek harasha asher asah lanu.” We had earlier the similar mitzvas aseh – that the deed of Amalek the wicked that he did should never leave our hearts, as it says “lo tishkach.”

Sanctity of Hashem’s Name

The sixtieth mitzvas lo sa’aseh is “she’anu muzharin mi’birkas Hashem” – we are warned against blessing [euphemism for cursing] Hashem. One may not curse the Name. The Rambam brings the pasuk “Elokim lo s’kalel.” One may not even say… “shloi l’…” “shloi l’kalel”? Yes, he already says “she’anu muzharin.” Ah, it’s a nice lashon.

And regarding the punishment it says “v’nokeiv shem Hashem mos yumas.” The Rambam says, but where does it say… What is the rule the Rambam has? Let’s see. What is the rule? “Kol she’onsho kareis o misas beis din harei zu mitzvas lo sa’aseh, chutz mi’milah u’Pesach.” Milah and Pesach are different – even though it’s not a lav, there’s kareis even just on a mitzvas aseh. But here, if there’s a lav, why does it say here “Elokim lo s’kalel”? Why does one need this specific limud? This is not just a simple matter.

Oaths

Mitzvah 61: Not to violate an oath – shelo l’hafeir shevuas bitui, as it says “lo sishav’u bishmi lasheker.” When someone swears in Hashem’s name falsely – he knew it was false. Later when he breaks it, then he will be mechalel Hashem’s name that he said earlier. Yes, true. That’s the whole point of swearing – that Hashem should be involved. Yes, yes.

Mitzvah 62: Not to swear in vain, l’chinam. This means a shevuah that is obviously foolish or false, as it says “lo sisa es shem Hashem Elokecha lashav.”

What you’re saying – here we have shevuas bitui which means I say I swear that I’m going to do something. Shevuas shav means I swear that something happened, or about a reality that isn’t so. I swear that a worm is an elephant. That’s the main distinction.

Chilul Hashem

Mitzvah 63: Not to desecrate the Holy Name, blessed be He, as it says “v’lo s’chalelu es shem kodshi.” This means, besides the mitzvos we already had earlier regarding… that he says “es shem kodshi.” Kiddush Hashem, chilul Hashem, yes. Earlier we had the mitzvah of “v’nikdashti” – every person should be moser nefesh, and every person should be mekadesh shem Shamayim. And here is the issur lav of not being mechalel shem Shamayim.

Does this mean not being moser nefesh when one needs to be moser nefesh? Somewhere the Rambam has a whole list of things it means. Okay. In Yesodei HaTorah, I think I remember. Could be. It includes also the topic of what’s called chilul Hashem – that talmidei Torah, people shouldn’t say “chaval al she’shimshu Shamayim va’aretz” – what a shame that heaven and earth served such a person. Yes.

Not Testing Hashem

Mitzvah 64: Not to test the word of Hashem. Testing. This means that if a navi promised something, one should not test him. There shouldn’t in fact be such a nevuah and then see the signs.

This is after one has already checked him?

No, I mean there are rules for how one checks. Once one has already checked, perhaps one cannot test him afterward.

It’s nevertheless a middah.

This is a bit after the yes-checking, that he shouldn’t pack any… [unclear]

No, checking according to the rules, yes.

Temple-Related Prohibitions

Not Destroying Holy Places

Mitzvah 65: Also a type of way of not being mechalel shem Shamayim. It says “shelo l’abeid Beis HaMikdash, o batei kenesios, o batei midrashos” – not to destroy the Beis HaMikdash, or synagogues, or study halls. This is included in the issur of erasing sacred names – names that became sanctified through writing b’kedushah, meaning Hashem’s names, kisvei hakodesh. As it says in the pasuk “v’ibadtem es shmam” – one may destroy, one must destroy avodah zarah, but “lo sa’asun kein l’Hashem Elokeichem” – for Hashem one should not do so. You have another example of… it’s written in the Shulchan Aruch.

Okay, this is more a bit like… it’s written out more clearly, but yes.

Not Leaving a Body Overnight

Mitzvah 66: Another mitzvah we already had – Mitzvah 66 is “shelo l’hashbis shemirah saviv la’Mikdash”… [correction] that when one has killed someone, or hanged him, given the punishment of t’liyah…

Not the death penalty. One gave him the punishment of… all those executed by beis din are hanged, yes.

Not all, but certain ones that are hanged. And one should not leave him overnight on the tree, as it says “lo salin nivlaso al ha’eitz.”

“Talin” is an interesting lashon, because “talin” means “crucified,” but there’s a question whether… it could be simply t’liyah, no difference. Okay, one needs to think about this. Who knows. “Talin” is like “tzluv,” it means…

I mean that t’liyah, when it says in the Torah t’liyah, as I remember, it doesn’t mean hanging. When the Jews were in Mitzrayim, it doesn’t mean…

Not that this is the way he was killed, rather this is the way of publicizing his…

And also, one hung him by his neck, that he gets choked, he doesn’t get choked. One gives him a weaker death, not like a cross, one just places him there. Toleh – one isn’t hanged, not like that? Not necessarily that it means…

Guarding the Temple

Mitzvah 67: “Shelo l’hashbis shemirah saviv la’Mikdash” – not to cease guarding around the Mikdash. We must have shemirah around the Beis HaMikdash. And the lav is that one should never stop this, as it says “u’shmartem es mishmeres hakodesh.” And the rule is that shemirah is an aseh, yes?

Kohen Entering the Heichal

Ah, mitzvos of the Mikdash – that a Kohen should not enter the Heichal at any time, as it says “v’al yavo b’chol eis el hakodesh.” One may only enter the Kodesh Hakodashim when permitted – it already says, Yom Kippur or…

Guarding the Mikdash and Entry Restrictions

Mitzvah 67: שלא להשבית שמירה סביב המקדש – one must maintain a guard around the Beis HaMikdash, and the lav is that one should not cancel and stop this, as it says “ושמרו את משמרת הקודש.” The principle is that the shomrim are there constantly.

Mitzvah 68: שלא יכנס כהן להיכל בכל עת – a Kohen may not enter the Heichal at any time, as it says “ואל יבוא בכל עת אל הקודש.” One may only enter the Kodesh HaKodashim when permitted – that is only on Yom Kippur, or when necessary to check something, as we learned earlier in the introduction, when one needs to verify how things stand in the thirteen Sifrei Torah.

I want to point out something clear here: I see that more or less the order of mitzvos aseh and mitzvos lo sa’aseh follows the same pattern. First it begins with metzius Hashem and issur avodah zarah, and it appears that the topic of chillul Hashem is connected, because you see indeed in the seder haTorah it stands there. And the next thing is Beis HaMikdash – by both this is the clear order. HaMikdash v’keilav. This is different from the Mishneh Torah, where Mikdash appears much later.

Restrictions on Baalei Mum

Mitzvah 69: A baal mum – שלא יכנס בעל מום מן המזבח ולפנים מן ההיכל – a baal mum may not go into the inner part of the Heichal, as it says “אל הקודש לא יבוא ואל המזבח לא יגש.” He may go into the Azarah, but not into the machaneh Shechinah, or however it’s called, into the makom haMikdash.

Mitzvah 70: שלא יעבוד בעל מום – a Kohen who is a baal mum should not perform the avodah, as it says “אשר יהיה בו מום לא יקרב.” This refers to a permanent mum. And in one version it states that even a baal mum over – even a mum that will go away – as long as one has the mum, one should not perform the avodah, as it says “כל איש אשר בו מום לא יקרב.”

Division of Service Between Kohanim and Levi’im

Mitzvah 72: שלא יעסקו הלוים בעבודת הכהנים – that each one should be in his techum. The Kohanim should do what the Kohanim have to do, and the Levi’im what they have to do, ולא הכהנים עבודת הלוים, as it says “אל הקודש ואל המזבח לא יקרבו ולא ימותו גם הם גם אתם.”

Perhaps this also means when two people learn a shiur together, that each one should keep to what he needs to learn. What is this? The Kohen shouldn’t go into the Levi’s role, the Levi into the Kohen’s. What is being said? One shouldn’t make such a klal. The klal of the klalim – but once one makes the klalim, it is שלא יעסוק אחד בתחום חבירו. Perhaps one shouldn’t make any klalim, then the fear will be that they shouldn’t become a lav, and one should hold oneself accordingly.

Prohibition Against Serving While Intoxicated

Mitzvah 73: שלא יכנס למקדש – and here the Rambam adds להורות – one should not enter the Beis HaMikdash, or one should not pasken shailos when one is שתויי יין, when one is intoxicated, as it says “יין ושכר אל תשת אתה ובניך אתך בבואכם אל אהל מועד ולהורות את בני ישראל.”

When one is paskening, one should be sober when one is שתויי יין. This is a very important halachah for you on Purim. There was a minhag of משתה פורים רב. I heard that the Viznitzer Rebbe said that the Rav drinks after the other one. Because the Rav drinks after the other one. This time the Rav leads drinking after the home second. Bnei shikurim is also such a thing.

Additional Entry and Service Restrictions

Mitzvah 74: שלא יעבוד זר במקדש – a zar, a non-Kohen, should not perform the avodah, as it says “וזר לא יקרב אליכם.”

Mitzvah 75: שלא יעבוד כהן טמא – a Kohen who is tamei may not perform the avodah, as it says “וינזרו מקדשי בני ישראל” – Chazal derived this from there. There is a lashon of aseh, and this is also a lashon of separation, like shmirah – that you should guard yourself from these things.

Mitzvah 76: שלא יעבוד כהן טבול יום – even if he is no longer actually tamei, because he has already gone through the days of tumah and has already immersed, but since there is a mitzvah that he must wait until הערב שמש, he also may not perform the avodah until there has been הערב שמש, until it has become night, as it says “ולא יאכל מן הקדשים עד אשר ירחץ בשרו במים” – from which Chazal derive what טבול יום means.

Mitzvah 77: שלא יכנס טמא לעזרה – a tamei person may not enter the Azarah. Not a Kohen, but a regular Yid – normally a Yisrael may enter the Azarah, but not a tamei, as it says “ולא יטמאו את מחניהם” – וזה מחנה שכינה, which is the Azarah.

Mitzvah 78: שלא יכנס טמא למחנה לויה – not only machaneh Shechinah, also into machaneh Leviyah he may not enter, שכן נאמר לדורות. What is the halachah? That a tamei should not enter Har HaBayis, as it says “ולא יבואו אל תוך המחנה” – וזה מחנה לויה.

This tells us there are two extra levels. When one enters the Azarah, one automatically enters machaneh Leviyah. If one wants to know through learning halachos – there are extra reasons that belong to this one and belong to that one, and so forth.

Laws of the Mizbeach

Mitzvah 79 – the mitzvah we learned this week at the end of Parshas Yisro: שלא לבנות את המזבח גזית – one should not make the Mizbeach with hewn stones, as it says “לא תבנה אתהן גזית.”

The next mitzvah: שלא לפסוע על המזבח, as it says “ולא תעלה במעלות על מזבחי.” We know that it means one shouldn’t skip steps, according to Aggadah.

If someone feels that he has skipped steps, should he go back? Or should he make this his new level? No, one can make a kevius, so that one shouldn’t be oved. Just as one has jumped a level, one should make sure that this is now the new level and there you stay. Those who were before didn’t jump.

Mitzvah 81: שלא לכבות אש המזבח, as it says “אש תמיד תוקד על המזבח לא תכבה.” Just as the heilige Tzanzer Rav used to say that one shouldn’t extinguish the fire of the Jewish heart. It’s a segulah – if someone has a machshavah zarah, he should say this pasuk.

Mitzvah 82: שלא להקטיר ולהקריב במזבח הזהב, as it says “לא תעלו עליו קטורת זרה.” In general, anything to be makriv – the Mizbeach HaZahav was made only for a certain ketores. All other ketores or hakravah one may not place on the Mizbeach HaZahav, only where it belongs.

Laws of the Shemen HaMishchah and Ketores

Mitzvah 83: שלא לעשות במתכונת שמן המשחה – the shemen hamishchah, from which one uses to anoint the Kohen or the Mashiach Milchamah and so forth, one should not make like it for mundane things, as it says “במתכונתו לא תעשו.”

Mitzvah 84 – the opposite: one should not use the holy shemen hamishchah for a zar – שלא לסוך בשמן המשחה זר, as it says “ועל בשר אדם לא ייסך.”

Mitzvah 85: that one should not make במתכונת הקטורת – the same formula of ketores for chullin, as it says “במתכונתה לא תעשו לכם.”

Laws of the Aron and Bigdei Kehunah

Mitzvah 86: The Aron has badim that were made to carry the Aron, and it says “לא יסורו ממנו” – they must always remain there.

Mitzvah 87: שלא יזח החושן מעל האפוד – the Choshen and the Ephod must be connected with something, and they must remain connected. If he tears it apart, the ehrliche name that he carries – “אחריותיה עלי לא יקרעיה.”

All three issurim – apparently the way until the depths is that one makes it well so that it shouldn’t tear, but it shouldn’t come out and so forth. The lav is also if just someone does it b’meizid, and we believe that when it tore by itself he is not oveir on the lav, because the lav is only that one should make it in a good way so that it shouldn’t be able to tear.

Laws of Korbanos

Now we will see various mitzvos about korbanos. We have until now learned about korbanos – until now it was more like, you can call it, the kedushas haMikdash, and so the dinim of kedushas haMikdash, to which belong various inyanim of kedushas haMikdash. But now we will speak about the korbanos themselves.

Offering Kodshim Outside the Mikdash

Mitzvah 89: שלא להעלות קדשים בחוץ – that one should not be makriv kodshim outside, outside of the Beis HaMikdash, as it says “והבאתם שמה עולותיכם וזבחיכם.”

Outside – not only bringing up on a Mizbeach, but also to shecht kodshim outside, as it says “אשר ישחט שור או כשב או עז במחנה או אשר ישחט מחוץ למחנה ואל פתח אהל מועד לא הביאו וגו’ ונכרת” – and the Rambam states that here kareis is a lav.

I want to say a he’arah here: The Rambam – when we read here with the pesukim, I think that the Rambam was written for people who have learned the entire Chumash, and they learn afterward also a Rambam. When the Rambam says “שנאמר,” he expects that you have already learned the pasuk, you still know which pasuk I’m talking about. And someone who hasn’t learned it – it’s a bushah, he needs to go learn. So everyone should come to the shiur Tanach every day.

Prohibitions Regarding Baalei Mum Animals

Mitzvah 91: שלא להקדיש בעל מום למזבח – a beheimah that has a mum. It already stood earlier that a Kohen who has a mum may not be makriv. Here it says that one should not be makdish a beheimah that has a mum for the Mizbeach, as it says “כל אשר בו מום לא תקריבו” – and “לא תקריבו” doesn’t mean the makriv, rather it means the makdish.

Mitzvah 92: If someone did make it hekdesh, one should not shecht it as a korban, as it says “לא תקריבו אלה לה’.”

Mitzvah 93: The beheimah that has a mum – one should not sprinkle its blood on the Mizbeach, as it says “בעל מום לא תקריבו אלה לה'” – וזהו איסור זריקת דמו.

Mitzvah 94: שלא להקטיר אימורי בעל מום. Yes, he counts here all the seder hakravah. A korban comes, one is makdish the beheimah, one shechts it, then one sprinkles the blood on the Mizbeach, then one is maktir the eimurim. And all of these – if it is a baal mum, one may not do any of these things. Each one of them is another issur.

Mitzvah 95: Even if the mum is not a permanent mum, but a mum over, there is also the issur שלא להקריב בעל מום עובר, as it says “לא תקריבו אלה לה’ כי משחתם בהם מום בם.”

Mitzvah 96: שלא להקריב בעל מום מיד הגוים, as it says “מיד בן נכר לא תקריבו.” And on this the Bar Kamtza that stands there – one is makpid on this regarding Zecharyah ben Avkulas, that on this he was very strongly makpid, he did all kinds of tachbulos that one should indeed not be makriv a baal mum from the hand of non-Jews.

Mitzvah 97: שלא ליתן מום בקדשים – that one may not make a mum in kodshim, as it says “כל מום לא יהיה בו” – read as אל תיתן בו מום.

Additional Korban Restrictions

Mitzvah 98 is a mitzvah that we mention every day during davening: שלא להקריב שאור ודבש, as it says “כי כל שאור וכל דבש לא תקטירו.”

Baruch Hashem, most of the lavin we are mekayem. Those who like the derashah that one says at the sheva brachos, which doesn’t make any sense, because there are more lavin here – it doesn’t make more motzi if they are worthy lavin. Baruch Hashem, I feel so good, I’m going… Have you ever made a mum in hekdesh? No. Mitzvah 97 – one never had an opportunity to keep this mitzvah. Aha, this has to do with being goneiv da’as habriyos, parah adumah, b’ezras Hashem with this mitzvah we were mekayem that it won’t be.

Mitzvah 99: שלא להקריב תפל – one should not be makriv a beheimah tafel without salt. On every mitzvah – there was also an aseh from this, I don’t remember – one should put salt, but this is a lav aseh that one shouldn’t be meshabesh. The Ribbono Shel Olam made with us a bris that one should put salt.

Question: Is this perhaps part of the general bris of following mitzvos? Or is this a specific bris?

Answer: No, no, one needs to read the pasuk “לא תשבית מלח ברית אלקיך” – something like that.

Question: But what kind of bris is this? A bris to follow all the mitzvos from the Ribbono Shel Olam – one of the mitzvos is that one should put salt on a korban.

Answer: On the contrary, you’re saying a good sevara, but it’s not clear on the pasuk.

Mitzvah 100: שלא להקריב אתנן ומחיר – if a person has an esnan, which is the payment for znus, or the mechir of selling a dog, one may not be makriv this, as it says “לא תביא אתנן זונה ומחיר כלב.”

So the heilige Rambam brings it – he didn’t even put in the words that should have come to be with the exchange of his holy sefer, he writes “אתנן ומחיר.” The heilige Moshe Rabbeinu put it in this way, “לא תביא אתנן זונה ומחיר כלב.” Yes, one needs to be mekatzar. He says it’s a lashon haMishnah telling over, that it’s a lashon haMishnah, it’s an umchir.

Mitzvah 101: “ואותו ואת בנו לא תשחטו ביום אחד” – that when a person has shechted a beheimah, he may not shecht also afterward its offspring.

Prohibitions Regarding Meal Offerings

Mitzvah 107 – שלא יותן זית במנחת חוטא. מ’טאר נישט לייגן שמן זית. “זית” – אזוי ווי אין פסוק שטייט “זית.” זאגט דער הייליגער צדיק: “אך רבותינו כתבו כאן בשפתנו ארוכה שבא זית פירושו שמן.”

א מנחת חוטא טאר מען נישט לייגן קיין שמן, שנאמר “לא יצוק עליו שמן”, און אויך נישט לייגן קיין לבונה, “ולא יתן עליו לבונה.” דאס איז אנדערש ווי יעדע קרבן. אנדערש ווי יעדע קרבן וואס מ’דארף לייגן שמן און לבונה, א מנחת חוטא לייגט מען נישט שמן און לבונה.

און די זעלבע זאך מיט מנחת סוטה – שלא יותן זית במנחת סוטה, שנאמר “לא יצוק עליו שמן”, און די זעלבע זאך נישט לייגן לבונה, שנאמר “ולא יתן עליו לבונה.”

—

Prohibitions Against Altering Kodshim

מצוה ק”ב – מ’זאל נישט מאכן תמורה אויף קדשים, שנאמר “לא יחליפנו ולא ימיר אותו.” דאס געדענק איך אז מ’האט געלערנט א מצות עשה אז ס’בלייבט ביידע. די מצות עשה איז “והיה הוא ותמורתו יהיה קודש”, די לא תעשה איז “לא יחליפנו.”

מצוה ק”ז – שלא לשנות הקדשים מקרבן לקרבן. אויב איינער האט מקדיש געווען א בהמה פאר א קרבן, קען ער עס נישט נאכדעם טוישן פאר אן אנדער קרבן, שנאמר “בכור לא יקדיש איש אותו”, כלומר לא יקדישנו לקרבן אחר. איינמאל מ’האט מייחד געווען א בהמה פאר א געוויסע הקדש, קען מען עס נישט טוישן.

מצוה ק”ח – שלא לפדות בכור בהמה טהורה, שנאמר “אך בכור שור לא תפדה.”

מצוה ק”ט – שלא למכור מעשר בהמה. מ’זאל נישט פארקויפן קיין מעשר בהמה, שנאמר “לא יגאל.”

מצוה ק”י – שלא למכור שדה החרם. אויב מען האט מקדש געווען א פעלד אז עס זאל ווערן חרם להקדש, טאר מען עס נישט פארקויפן, שנאמר “כל חרם אשר יחרם לא ימכר.”

אזוי ווי מיר האבן געזען “לא ימיר”, איז זייער ענליכע סארט מצוות – אז דאס וואס מען האט מקדש געווען זאל מען מקריב זיין אזוי ווי עס איז, און מען זאל זיך נישט צופיל ארומשפילן און נישט מאכן דערמיט קיין טראנזאקציעס.

מצוה ק”י א’ – שלא למכור שדה החרם, נישט פארקויפן אים, און מען זאל עס אויך נישט אויפטוישן, פודה זיין אויף עפעס אנדערש, שנאמר “לא יגאל.”

—

Laws of Chatas Ha’of

מצוה ק”י ב’ – ווען מען ברענגט א חטאת העוף, געווענליך שעכט מען אן עוף, אבער ווען מען ברענגט א חטאת העוף טוט מען אן אנדערע סארט מין שחיטה פון מולק זיין, ולא יבדיל – נישט אפטיילן די קאפ פון די גוף פון די עוף אינגאנצן, נאר מליקה ולא יבדיל.

—

Prohibitions on Working with and Shearing Kodshim

מצוה ק”י ג’ – שלא לעבוד בקדשים, מען טאר נישט טון קיין מלאכה מיט קדשים, שנאמר “לא תעבוד בבכור שורך.”

מצוה ק”י ד’ – ענליך, שלא לגזוז את הקדשים, מען טאר נישט אפשערן די וואל פון קדשים, שנאמר “לא תגוז בכור צאנך.”

—

Laws of Korban Pesach

מצוה ק”י ה’ – איז א מצוה אין קרבן פסח: שלא לשחוט את הפסח בעוד שיש חמץ, “שלא תשחט על חמץ דם זבחי.”

מצוה ק”י ו’ – שלא להניח אימורי פסח עד שיפסלו בלינה, זאל נישט איבערלאזן די אימורים פון די קרבן פסח גענוג לאנג אז ס’זאל ווערן פסול בלינה, שנאמר “ולא ילין חלב חגי עד בקר” – ס’טייטש ביז די צווייטע טאג פסח.

מצוה ק”י ז’ – שלא להותיר מבשר הפסח, זאל נישט לאזן אז ס’זאל ווערן פסול אלס נותר, שנאמר “ולא תותירו ממנו עד בקר.”

מצוה ק”י ח’ – אזוי ווי ס’איז דא א קרבן פסח, איז אויך דא א חגיגה וואס מען ברענגט צוזאמען מיט די קרבן פסח, און אויך פון יענעם זאל מען נישט לאזן קיין נותר. שלא להותיר מבשר חגיגת הארבעה עשר ביום השלישי, שנאמר “לא ילין מן הבשר אשר תזבח ביום הראשון לבקר.” דער פסוק רעדט פון בשר חגיגת ארבעה עשר.

דו זעהסט שוין אז “לא בוקר” מיינט נישט די נעקסטע צופרי פון ט”ו, נאר “לא בוקר” של יום שני של פסח, שהוא שלישי לשחיטה.

וואס איז א חגיגה? חגיגה איז א שלמים, ס’האט די דין פון א נארמאלע שלמים וואס איז נאכל.

—

Nosar Prohibitions for Other Korbanos

מצוה קכ”ט – שלא להותיר מבשר פסח שני עד בוקר. אויך פסח שני האט די זעלבע הלכה אז מ’זאל נישט איבערלאזן עד בוקר, שנאמר “לא ישאירו ממנו עד בוקר.”

מצוה ק”ל – שלא להותיר מבשר התודה. ווען א מענטש ברענגט א קרבן תודה, איז אויך דא אזא הלכה אז מ’זאל נישט לאזן ס’זאל ווערן נותר עד בוקר, שנאמר “לא יותיר ממנו עד בוקר.” וכן לשאר קדשים שלא יניחם נותר אחר זמן אכילתם – אז בשר קדשים דארף מען נוצן אינערהאלב די זמן אכילה.

—

Breaking Bones of Korban Pesach

מצוה קל”א – שלא לשבר עצם בפסח. מ’זאל נישט צוברעכן א ביין פון די קרבן פסח, שנאמר “ועצם לא תשברו בו.”

מצוה קל”ב – און די זעלבע זאך, מ’זאל נישט צוברעכן א ביין פון די קרבן פסח שני, שנאמר “ועצם לא ישברו בו.”

—

האבן מיר געלערנט די ערשטע הונדערט און צוויי און דרייסיג מצוות לא תעשה, און מארגן וועלן מיר לערנען די איבריגע לא תעשה’ס.